Proverbs 8— AFR20

¹Is dit nie Wysheid wat uitroep, en Verstandigheid wat haar stem laat opklink nie?

²Op die top van die hoogtes langs die pad, waar die hoofpaaie bymekaarkom, het sy stelling ingeneem.

³Langs die poorte, by die ingang na die stad, by die toegang tot die poortdeure, roep sy opgewonde uit:

⁴“Na julle, manne, roep ek; my stem is gerig tot mensekinders.

⁵Kry tog insig in vernuf, onverstandiges; onnoseles, bring die hart tot insig!

⁶Luister, want oor gepaste dinge praat ek – en oor my lippe kom wat reg is.

⁷Want die waarheid, dit verkondig my mond, en afstootlik vir my lippe is goddeloosheid.

⁸Wat reg is, kenmerk al die woorde uit my mond, niks daarin is geslepe of verdraai nie;

⁹dit is alles duidelik vir wie insig toon, en gepas vir hulle wat kennis verwerf.

¹⁰Aanvaar my vermaning, en nie silwer nie, aanvaar kennis eerder as goud.”

¹¹Ja, Wysheid is beter as koraal, en niks wat begeerlik is, kan met haar vergelyk word nie.

¹²“ Ek, Wysheid, die kennis van goeie oordeel verkry ek.

¹³Ontsag vir die Here is om die kwaad te haat; verwaandheid, hoogmoed, 'n verkeerde pad en 'n verdorwe mond haat ek.

¹⁴Ek beskik oor raad en vindingrykheid; ek, insig, beskik oor krag.

¹⁵Deur my regeer konings, en hooggeplaastes vaardig regverdige dekrete uit.

¹⁶Deur my voer •aanvoerders bevel, ook vooraanstaandes – almal wat regverdige beslissings neem.

¹⁷Wie my liefhet, het ek self ook lief, en wie my soek, sal my vind.

¹⁸Welvaart en eer is by my, bestendige rykdom en geregtigheid.

¹⁹My vrugte is beter as goud, as fyngoud, my opbrengs beter as uitgesoekte silwer.

²⁰Op die pad van geregtigheid loop ek – presies op die paaie van regverdigheid –

²¹om hulle wat my liefhet, besittings te laat erf. Hulle voorraadkamers maak ek vol.

²²“Die Here, Hy het my geskep as die eerste van sy werke, voor sy dade van lank gelede.

²³In die verre verlede is ek gevorm, aan die begin, voor die aarde.

²⁴Daar was nog nie •oerwaters nie, toe is ek voortgebring; daar was nog nie fonteine ryk aan water nie.

²⁵Voordat berge ingeplant is, voor heuwels daar was, is ek voortgebring,

²⁶toe Hy nog nie grond en oop weivelde gemaak het nie – die eerste grondsoorte van die vasteland.

²⁷Toe Hy die hemele gevestig het, was ek daar. Toe Hy die horison afgemerk het oor die oppervlak van die watermassa;

²⁸toe Hy die wolkehemel daarbo gevestig, die fonteine van die oerwater sterk gemaak het;

²⁹toe Hy vir die see sy grens vasgestel het, dat die water nie sy bevel sou oortree nie; toe Hy die fondamente van die aarde afgesteek het,

³⁰was ek 'n lieflingskind aan sy sy – ek was dag ná dag sy vreugde, terwyl ek die hele tyd voor Hom speel.

³¹Terwyl ek op die bewoonbare deel van sy aarde speel, het ek vreugde gevind in die mensekinders.

³²“ Daarom, seuns, luister na my! Gelukkig is hulle wat op my paaie bly.

³³Luister na my vermaning en word wys; moet dit nie in die wind slaan nie.

³⁴Gelukkig is die mens wat na my luister deur dag ná dag by my deure te waak, by die kosyne van my ingange wag te hou.

³⁵Ja, wie my vind, het die lewe gevind; hy geniet die goedkeuring van die Here.

³⁶Maar wie my ontbeer, doen sy lewe geweld aan; almal wat my haat, het die dood lief.”