Proverbs 7— AFR20

¹My seun, neem my woorde ter harte; en my opdragte, hou dit veilig by jou.

²Kom my opdragte na, dan sal jy leef; ja, koester my onderrig soos die appel van jou oog.

³Bind dit aan jou vingers, skryf dit op die tafel van jou hart.

⁴Sê vir wysheid: “Jy is my suster!” En noem insig bloedfamilie,

⁵sodat dit jou beskerm teen 'n vreemde vrou, teen 'n uitlander met haar vleitaal.

⁶Want deur die venster van my huis, deur my latwerk, het ek afgekyk;

⁷en ek sien toe daar by die onkundiges, ja, ek merk toe onder die seuns 'n jong man sonder verstand,

⁸wat die stegie by haar hoek oorsteek, wat op pad na haar huis stap

⁹teen skemeraand, toe die nag en donker begin toesak.

¹⁰Kyk, toe is daar 'n vrou wat hom tegemoetgaan, met die drag van 'n prostituut, en met 'n listige hart.

¹¹Sy is altyd luidrugtig en koppig. In haar huis is haar voete nie tuis nie;

¹²sy is nou op straat, dan weer op die dorpspleine, en op elke straathoek is sy op die loer.

¹³Sy gryp hom en soen hom; met 'n onbeskaamde gesig sê sy vir hom:

¹⁴“ Daar is •maaltydoffers by my; vandag het ek my geloftes betaal.

¹⁵Daarom het ek uitgegaan om jou te ontmoet; ek was op die uitkyk vir jou, en ek het jou gekry.

¹⁶Met dekens het ek my slaapbank opgemaak, met geborduurde linne uit Egipte.

¹⁷Ek het my slaapplek besprinkel met mirre, adelhout en kaneel.

¹⁸Kom, laat ons ons versadig drink aan die liefdespel tot die môre toe, laat ons swelg in die liefdesgenot.

¹⁹Want my man is nie tuis nie; hy het op reis gegaan, ver weg.

²⁰Hy het die sak met geld met hom saamgeneem; teen die tyd van volmaan sal hy eers huis toe kom.”

²¹Sy verlei hom met haar stortvloed oortuigende woorde, met haar gladde mond haal sy hom oor.

²²Hy loop dadelik agter haar aan; soos 'n bees na die slagplek gaan hy in, met die huppel van 'n rooitakbok op pad na 'n vangstrik

²³– totdat 'n pyl sy lewer deurboor – soos 'n voël hom haas na 'n net; maar hy weet nie dit gaan sy lewe kos nie.

²⁴Daarom, seuns, luister na my, en slaan ag op die woorde uit my mond.

²⁵Laat jou hart nie afdraai na haar weë nie; moenie op haar paaie ronddwaal nie.

²⁶Ja, baie gesneuweldes het sy laat val, en talryk is al haar slagoffers.

²⁷Paaie na die •doderyk is haar huis; hulle lei af na die binnekamers van die dood.