Proverbs 1— AFR20

¹Die Spreuke van Salomo, seun van Dawid, die koning van Israel:

²om vertroud te raak met wysheid en vermaning, om woorde van insig te verstaan;

³om vermaning wat begrip kweek, te ontvang, begrip vir wat regverdig en billik en reg is;

⁴om onkundiges vernuf aan te leer, jongmense kennis en goeie oordeel

⁵– 'n wyse sal luister en geleerdheid vermeerder, en 'n verstandige sal leierskap verwerf –

⁶om 'n spreuk en 'n gesegde te begryp, die woorde van wyses en hulle raaisels.

⁷Ontsag vir die Here is die begin van kennis; wysheid en vermaning – net sotte verag dit.

⁸My seun, luister na die vermaning van jou vader, en moenie die onderrig van jou moeder verontagsaam nie;

⁹want dit is 'n bekoorlike krans vir jou kop, en halssnoere vir jou nek.

¹⁰My seun, as sondaars jou wil verlei, moenie instem nie.

¹¹As hulle sê: “Gaan saam met ons; laat ons 'n hinderlaag opstel vir bloedvergieting; laat ons 'n onskuldige voorlê sonder rede;

¹²laat ons, soos die •doderyk, hulle lewend verslind, volledig, soos dié wat afdaal in die put.

¹³Allerlei kosbare besittings sal ons vind; ons sal ons huise vol maak met buit.

¹⁴Deel jou lot met ons; ons sal almal net een beursie hê.”

¹⁵My seun, moenie saam met hulle op die pad gaan nie, hou jou voet terug van hulle paaie;

¹⁶want na die kwaad hardloop hulle voete; hulle is haastig om bloed te vergiet.

¹⁷Ja, tevergeefs word 'n net uitgesprei, waar elke voël met vlerke dit sien;

¹⁸maar hierdie manne stel 'n hinderlaag op vir hulle eie bloedvergieting; hulle stel 'n lokval vir hulleself!

¹⁹So verloop die lewenspad van elkeen wat onregverdige wins maak – dit kos die een wat dit verkry, sy lewe.

²⁰Wysheid roep opgewonde op straat, op die stadspleine laat sy haar stem hoor.

²¹Aan die bopunt van 'n rumoerige straat roep sy uit, by die ingange na die stadspoorte klink haar woorde op:

²²“ Hoe lank nog gaan julle, onkundiges, onkunde liefhê, gaan spotters 'n geklets waardevol ag, en gaan dwase kennis haat?

²³Julle moet reageer op my teregwysing. Kyk, ek sal my gees vir julle laat uitstroom, ek sal my woorde aan julle bekend maak.

²⁴Omdat ek geroep, maar julle geweier het, ek my hand uitgesteek, maar julle geen aandag gegee het nie,

²⁵julle al my raad in die wind geslaan het, my teregwysings nie aanvaar het nie,

²⁶sal ek op my beurt lag oor julle teenspoed, die spot dryf wanneer julle verskrikking kom,

²⁷wanneer julle verskrikking kom soos 'n stormwind, en julle teenspoed losbreek soos 'n orkaan, wanneer benoudheid en angs julle oorval.

²⁸“ Dan sal hulle na my roep, maar ek sal nie antwoord nie; hulle sal my soek, maar my nie vind nie.

²⁹Aangesien hulle kennis gehaat het, ontsag vir die Here nie gekies het nie,

³⁰my raad nie aanvaar het nie, al my teregwysings versmaai het,

³¹sal hulle die vrug van hulle optrede moet eet, sal hulle genoeg kry van hulle eie planne.

³²Ja, die ongeërgdheid van onverstandiges kos hulle dood; die selfversekerdheid van dwase vernietig hulle.

³³Maar wie na my luister, sal veilig woon; hulle sal rustig wees, sonder die verskrikking van onheil.”