Job 31— AFR20

¹“ Ek het 'n verbond met my oë gesluit – hoe sou ek dan aandag gee aan 'n jongmeisie?

²Watter erfdeel is daar van God daar bo, watter erfenis van die Almagtige in die hoogtes?

³Is dit nie teenspoed vir 'n boosdoener, en rampe vir wie onreg pleeg nie?

⁴Sien Hy dan nie my paaie nie; en al my treë, tel Hy dit nie?

⁵As ek vals sou optree, en my voete hulle na bedrog haas –

⁶laat God my dan weeg op 'n onvervalste skaal, sodat Hy van my onberispelike optrede kan kennis neem.

⁷As my voetstappe sou afwyk van die pad, as my hart my oë gevolg het, en daar aan my handpalms 'n smet gekleef het,

⁸laat ek dan maar saai en laat 'n ander dit eet, laat wat vir my uitspruit, ontwortel word.

⁹As my hart hom laat verlei het by 'n vrou, ek by die deur van my medemens op loer was,

¹⁰laat my vrou dan vir iemand anders meel maal; laat ander mans oor haar buig.

¹¹Want dit is 'n skanddaad, dit is strafbare sondeskuld;

¹²ja, dit is 'n vuur wat tot in die onderwêreld verteer; dit sou my hele oes ontwortel.

¹³As ek die regte van my slaaf en slavin misken het in hulle geskil met my,

¹⁴wat sal ek dan doen as God opstaan? En as Hy my tot verantwoording roep, wat sal ek antwoord?

¹⁵Het Hy, wat my in die moederskoot gemaak het, hulle nie ook gemaak nie? Het Een ons nie in die baarmoeder voorberei nie?

¹⁶As ek armes dit wat hulle begeer, ontsê het, die oë van 'n weduwee laat verdof het,

¹⁷my stukkie brood alleen geëet het, en as vaderlose kinders nie daarvan geëet het nie

¹⁸– van my jeug af het hulle immers by my grootgeword soos by 'n vader, en van die moederskoot af het ek weduwees gelei –

¹⁹as ek 'n sukkelaar sou sien sonder 'n bokleed, of 'n behoeftige sonder enige bedekking,

²⁰as sy lyf nie dankbaar sou wees teenoor my, hy hom nie met die skeersel van my jongskaap sou warm maak nie,

²¹as ek my hand teen 'n vaderlose kind gelig het, omdat ek in die stadspoort gemerk het dat ek ondersteuning geniet,

²²kan my bo-arm maar uit die skouer val, my voorarm maar uit die elmboog gebreek word.

²³Want die teenspoed wat van God kom, is vir my 'n verskrikking; teen sy majesteit is ek nie opgewasse nie.

²⁴As ek my vertroue gestel het in goud, vir fyngoud gesê het, ‘My veilige toevlug!’

²⁵as ek my verbly het oor my groot rykdom, ja, omdat my hande geweldig baie bereik het;

²⁶as ek na die son gekyk het hoe dit skyn, en na die maan wat met grootsheid beweeg,

²⁷sodat my hart in die geheim verlei is, en my hand na my mond gebring is vir 'n soen,

²⁸sou dit ook 'n strafbare sondeskuld wees, omdat ek God daarbo sou verloën.

²⁹As ek my verheug het oor die rampspoed van die een wat my haat, of uitbundig was toe die ellende hom getref het,

³⁰het ek nie my mond toegelaat om sonde te doen deur sy lewe te eis met 'n vervloeking nie.

³¹As die manne van my huishouding darem nie gesê het nie, ‘Wie kan iemand uitwys wat nie van sy vleiskos versadig is nie?’!

³²'n •Vreemdeling sou nie buite oornag nie; my deure na die pad toe het ek altyd oopgehou.

³³As ek, soos ander mense, my oortredinge verberg het deur my sondeskuld in my binnesak weg te steek,

³⁴omdat ek bang was vir 'n groot menigte, en die minagting van familiegroepe my afgeskrik het, dan sou ek swyg, sou ek nie by die deur uitgaan nie.

³⁵“ As daar maar iemand was wat na my luister! Hier is my teken. Die Almagtige moet my antwoord! As daar maar 'n klagskrif was wat my teenstander geskryf het,

³⁶sou ek dit beslis op my skouer gedra het, as 'n kosbare hoofband sou ek dit vir my ombind.

³⁷Ek sou die getal van my treë aan Hom voorhou, soos aan 'n •leier sou ek dit aan Hom voorlê.

³⁸As my grond teen my om hulp geroep het, die ploegvore saam getreur het,

³⁹as ek die opbrengs daarvan geniet het sonder betaling, en as ek die bewerkers daarvan laat kreun het,

⁴⁰laat daar dan in die plek van koring sydissels uitspruit, in die plek van gars, broodblom. ” Hier eindig die woorde van Job.