Job 16— AFR20

¹Job het hierop gereageer en gesê:

²“Ek het al baie sulke woorde gehoor! Almal van julle is treurige troosters!

³Is dit nou die einde van jou woorde van wind? Of wat dryf jou dat jy bly antwoord?

⁴Ook ek sou soos julle kon praat as julle in my plek was. Ek sou woorde aanmekaar kon ryg teen julle, my kop oor julle meewarig skud.

⁵Ek sou julle met die woorde van my mond kon versterk; die meegevoel van my lippe sou verligting bring.

⁶As ek praat, bedaar my pyn nie. En as ek ophou – sou dit my dan verlaat?

⁷“Maar nou – God het my uitgeput. U het almal in my omgewing met vrees vervul.

⁸U het my vasgegryp – dit dien as getuienis; die leuen oor my staan teen my op, dit getuig openlik teen my.

⁹Sy toorn het my verskeur, my as 'n vyand behandel. Teen my het Hy op sy tande gekners; my teenstander het my met sy oë deurpriem.

¹⁰Hulle het hulle monde wyd teen my oopgesper, my beledigend op die wange geslaan; hulle span teen my saam.

¹¹God lewer my oor aan misdadigers, in die hande van goddeloses werp Hy my.

¹²Ek was sorgeloos, maar Hy het my rondgeruk, my aan die nek gegryp en aan stukke gebreek. Hy het my as 'n teiken vir Hom opgestel;

¹³sy pyle vlieg rondom my, sonder genade deurboor Hy my niere, Hy stort my gal op die grond uit.

¹⁴Hy slaan bres ná bres in my; soos 'n held storm Hy op my af.

¹⁵“'n Roukleed het ek bo-oor my naakte vel vasgewerk, ek het my krag in die stof laat sink.

¹⁶My gesig is rooi van die gehuil; en daar is donker skaduwees om my oë –

¹⁷al kleef daar geen geweld aan my handpalms nie, en al is my gebed suiwer.

¹⁸Grond, moenie my bloed bedek nie, laat daar geen rusplek vir my hulpgeroep wees nie.

¹⁹Maar nou, kyk, my getuie is in die hemel, my pleitbesorger is in die hoogte;

²⁰die een wat vir my voorspraak maak, is my vriend. By God stort my oog trane;

²¹maar die voorspraak sal vir 'n man by God pleit soos 'n mens vir sy vriend pleit.

²²Want min jare sal verloop voordat ek op 'n pad gaan waarmee ek nie sal terugkeer nie.