Job 13— AFR20

¹“Kyk, my oog het dit alles gesien; my oor het dit gehoor en begryp.

²Wat julle weet, weet ek ook; ek staan nie vir julle terug nie.

³Maar ek, met die Almagtige wil ek praat; die saak wil ek graag met God beredeneer.

⁴Julle is egter mense wat met leuens pleister, kwaksalwers, julle almal!

⁵As julle maar doodstil wou bly! Dit sou vir julle as wysheid geld.

⁶Luister asseblief na my pleidooi; op die aanklag van my lippe moet julle ag slaan.

⁷Wil julle namens God onregverdige argumente aanvoer, namens Hom bedrieglike argumente aanvoer?

⁸Wil julle partydig wees vir Hom, of namens God 'n regstryd voer?

⁹Sal dit goed afloop as Hy julle onder kruisverhoor neem? Of sal julle Hom mislei soos mens 'n sterfling mislei?

¹⁰Hy sal julle beslis teregwys as julle in die geheim partydig is.

¹¹Sal sy majesteit julle nie ontstel nie, die vrees wat Hy inboesem, julle nie oorval nie?

¹²Julle stellings is spreuke in die stof; julle antwoorde word antwoorde van klei!

¹³“ Swyg voor my, laat ek 'n keer praat! Laat dan maar oor my kom wat wil.

¹⁴Om watter rede neem ek my eie vlees tussen my tande, en plaas ek my eie lewe in die palm van my hand?

¹⁵Kyk, Hy kan my doodmaak, maar ek gaan nie wag nie. Ek wil net my optrede in sy teenwoordigheid verdedig.

¹⁶Selfs dit sal vir my bevryding bied, want die godloses kom nie in sy teenwoordigheid nie.

¹⁷Luister aandagtig na my woorde, laat my uiteensetting in julle ore klink.

¹⁸Kyk tog, ek het die saak uiteengesit; ek weet dat ek die reg aan my kant het.

¹⁹Wie is die een wat geldige argumente teen my kan aanvoer? Want dan sou ek swyg en omkom.

²⁰“Net twee dinge moet U my nie aandoen nie, dan sal ek vir u teenwoordigheid nie wegkruip nie:

²¹U hand, hou dit ver van my, en u verskrikking, laat dit my nie ontstel nie.

²²Roep maar! Ek sal myself verdedig. Of, ek sal praat, en antwoord U my.

²³Hoeveel sondeskuld en sondes het ek? My oortreding en my sonde, maak dit aan my bekend!

²⁴Waarom verberg U u gesig en beskou U my as 'n vyand van U?

²⁵Sal U 'n windverwaaide blaar verskrik, en 'n droë strooihalm agternasit?

²⁶Ja, bitter dinge teken U teen my aan; die sondeskuld van my jeug maak U my erfdeel.

²⁷U sit my voete in die blok; U hou al my bewegings dop; U plaas u merk op my voetsole.

²⁸En so iemand, hy vergaan soos iets wat verrot, soos 'n kledingstuk wat die motte vreet.