1In die elfde jaar, op die eerste dag van die maand, het die woord van die Here tot my gekom:
2“Mensekind, omdat Tirus oor Jerusalem gesê het, ‘Aha! Die deure na die volke is oopgebreek, dit het na my kant oopgeswaai; noudat sy in puin lê, sal ek gevul word’ –
3daarom, so sê die Heer, die Here, ‘Dit is Ek teen jou, Tirus! Ek sal baie nasies teen jou laat opstaan, soos die see sy golwe laat opstaan.
4Hulle sal die stadsmure van Tirus verwoes en haar torings afbreek. Ek sal die grond van haar afskraap, haar 'n kaal rotsplaat maak.
5'n Droogmaakplek vir sleepnette sal jy word, midde-in die see; want Ek het gepraat,’ is die uitspraak van die Heer, die Here. ‘Tirus sal 'n buit wees vir die nasies,
6en haar dogters wat in die veld is – met die swaard sal hulle doodgemaak word. Hulle sal besef dat Ek die Here is.
7“Ja, so sê die Heer, die Here, ‘Kyk, Ek gaan Nebukadresar, koning van Babilonië, die koning van die konings, uit die noorde na Tirus bring, met perde, strydwaens en ruiters, met 'n strydmag, 'n menigte manskappe.
8Jou dogters in die veld sal hy met die swaard doodmaak, hy sal beleëringswerke teen jou oprig, beleëringswalle teen jou ophoop, 'n skilddak teen jou opstel.
9Die houe van sy stormramme sal hy teen jou mure rig, jou torings sal hy met sy breekysters afbreek.
10Sy magdom perde sal jou met hulle stofwolk bedek. Van die geluid van die spanne perde, die wiele en strydwaens sal jou stadsmure bewe wanneer hy by jou poorte ingaan, soos met die inval in 'n stad waarvan die mure deurbreek is.
11Met die hoewe van sy perde sal hy al jou strate vertrap. Jou mense sal hy met die swaard doodmaak. Jou magtige suile sal op die grond val.
12Hulle sal jou rykdomme roof, jou handelsware buitmaak. Hulle sal jou mure afbreek, jou spoghuise sloop. Jou klippe, hout, en grond sal hulle in die water gooi.
13“ ‘ Ek maak 'n einde aan die lawaai van jou liedere; die klank van jou liere sal nie meer gehoor word nie.
14Ek maak jou 'n kaal rotsplaat, 'n droogmaakplek vir sleepnette sal jy wees. Jy sal nie weer herbou word nie, want Ek, die Here, het gepraat.’ Dit is die uitspraak van die Heer, die Here.
15“So sê die Heer, die Here, vir Tirus, ‘ Sal, van die geluid van jou val, by die gekreun van die gewondes, met die groot slagting in jou, die eilande nie bewe nie?
16Al die leiers langs die see sal van hulle trone afklim, hulle mantels afhaal, hulle veelkleurig geweefde klere uittrek. Met 'n gesidder sal hulle beklee wees; op die grond sal hulle gaan sit, die hele tyd bewe, en verslae wees oor jou.
17Hulle sal oor jou 'n klaaglied aanhef; hulle sal vir jou sê: “Hoe het jy verdwyn, jy wat uit die seë bevolk is, veelgeroemde stad wat so magtig was op see. Dit is sy en haar inwoners wat 'n skrikbewind gevoer het, ja, al haar inwoners.
18Nou sidder die eilande op die dag van jou val; die kuslande by die see is angsbevange oor jou uitvaart.” ’
19“Ja, so sê die Heer, die Here, ‘Wanneer Ek jou 'n stad in puin maak, soos stede wat nie bewoon word nie, wanneer Ek oor jou die •oerwater laat gaan, jou oordek met massas water,
20laat Ek jou afgaan saam met dié wat in die put afdaal na die mense van ouds, laat Ek jou woon in die aarde se diepste dele, soos in oeroue ruïnes, saam met dié wat in die put afdaal, sodat jy nie bewoon word, of 'n staanplek het in die land van die lewendes nie.
21'n Verskrikking maak ek jou; jy sal nie meer daar wees nie. Jy sal gesoek word, maar nooit weer gevind word nie.’ Dit is die uitspraak van die Heer, die Here. ”