1Maawa ka sa akin, Oh Dios: sapagkat sasakmalin ako ng tao: buong araw ay nangbababag siya na pinipighati ako.
2Ibig akong sakmalin ng aking mga kaaway buong araw: sapagkat silay maraming may kapalaluan na nagsisilaban sa akin.
3Sa panahong akoy matakot, aking ilalagak ang aking tiwala sa iyo.
4Sa Dios (ay pupuri ako ng kaniyang salita), sa Dios ay inilagak ko ang aking tiwala, hindi ako matatakot; anong magagawa ng laman sa akin?
5Buong araw ay binabaligtad nila ang aking mga salita: lahat ng kanilang mga pagiisip ay laban sa akin sa ikasasama.
6Silay nagpipisan, silay nagsisipagkubli, kanilang tinatandaan ang aking mga hakbang, gaya ng kanilang pagaabang sa aking kaluluwa.
7Tatakas ba sila sa pamamagitan ng masama? Sa galit ay ilugmok mo ang mga bayan, Oh Dios.
8Iyong isinasaysay ang aking mga paggagala: ilagay mo ang aking mga luha sa iyong botelya; wala ba sila sa iyong aklat?
9Tatalikod nga ang aking mga kaaway sa kaarawan na akoy tumawag: itoy nalalaman ko, sapagkat ang Dios ay kakampi ko.
10Sa Dios (ay pupuri ako ng salita), sa Panginoon (ay pupuri ako ng salita),
11Sa Dios ay inilagak ko ang aking tiwala, hindi ako matatakot; anong magagawa ng tao sa akin?
12Ang iyong mga panata ay sa akin, Oh Dios: akoy magbabayad ng mga handog na pasalamat sa iyo.
13Sapagkat iniligtas mo ang aking kaluluwa sa kamatayan: hindi mo ba iniligtas ang aking mga paa sa pagkahulog? upang akoy makalakad sa harap ng Dios sa liwanag ng buhay.