1Ang puso ng hari ay nasa kamay ng Panginoon na parang mga batis: kumikiling saan man niya ibigin.
2Bawat lakad ng tao ay matuwid sa kaniyang sariling mga mata: ngunit tinitimbang ng Panginoon ang mga puso.
3Gumawa ng kaganapan at kahatulan ay lalong kalugodlugod sa Panginoon kay sa hain.
4Ang mapagmataas na tingin, at ang palalong puso, siyang ilaw ng masama, ay kasalanan.
5Ang mga pagiisip ng masipag ay patungo sa kasaganaan lamang: ngunit bawat nagmamadali ay sa pangangailangan lamang.
6Ang pagtatamo ng mga kayamanan sa pamamagitan ng sinungaling na dila ay singaw na tinatangay na paroot parito noong nagsisihanap ng kamatayan.
7Ang pangdadahas ng masama ay siya ring papalis sa kanila; sapagkat silay nagsitangging magsigawa ng kahatulan.
8Ang lakad ng nagpapasan ng sala ay lubhang liko; ngunit tungkol sa malinis, ang kaniyang gawa ay matuwid.
9Lalong maigi ang tumahan sa sulok ng bubungan, kay sa palatalong babae sa maluwang na bahay.
10Ang kaluluwa ng masama ay nagnanasa ng kasamaan: ang kaniyang kapuwa ay hindi nakakasumpong ng lingap sa kaniyang mga mata.
11Pagka ang mangduduwahagi ay pinarusahan, ang musmos ay nagiging pantas: at pagka ang pantas ay tinuturuan, siyay tumatanggap ng kaalaman.
12Pinagninilay ng matuwid ang bahay ng masama, kung paanong napapahamak ang masama sa kanilang pagkapariwara.
13Ang nagtatakip ng kaniyang mga pakinig sa daing ng dukha, siya naman ay dadaing, ngunit hindi didinggin.
14Ang kaloob na lihim ay nagpapatahimik ng galit, at ang alay sa sinapupunan, ay ng malaking poot.
15Kagalakan sa matuwid ang gumawa ng kahatulan; ngunit kapahamakan sa mga manggagawa ng kasamaan.
16Ang tao na gumagala sa labas ng daan ng kaunawaan, magpapahinga sa kapisanan ng patay.
17Ang umiibig ng kalayawan ay magiging dukha: ang umiibig sa alak at langis ay hindi yayaman.
18Ang masama ay isang katubusan para sa matuwid, at ang taksil ay sa lugar ng matuwid.
19Lalong maigi ang tumahan sa ilang na lupain, kay sa makisama sa palatalo at magagaliting babae.
20May mahalagang kayamanan at langis sa tahanan ng pantas; ngunit itoy sinasakmal ng mangmang.
21Ang sumusunod sa katuwiran at kagandahang-loob nakakasumpong ng buhay, katuwiran, at karangalan.
22Sinasampa ng pantas ang bayan ng makapangyarihan, at ibinabagsak ang lakas ng pagkakatiwala niyaon.
23Sinomang nagiingat ng kaniyang bibig at kaniyang dila nagiingat ng kaniyang kaluluwa mula sa mga kabagabagan.
24Ang palalo at mapagmataas na tao, manglilibak ang kaniyang pangalan, siyay gumagawa sa kahambugan ng kapalaluan.
25Ang nasa ng tamad ay pumapatay sa kaniya; sapagkat tumatanggi ang kaniyang mga kamay sa paggawa.
26May nagiimbot sa kasakiman buong araw: ngunit ang matuwid ay nagbibigay at hindi nagkakait.
27Ang hain ng masama ay karumaldumal: gaano pa nga, pagka kaniyang dinadala na may masamang isip!
28Ang sinungaling na saksi ay mamamatay: ngunit ang taong nakikinig ay magsasalita upang mamalagi.
29Ang masamang tao ay nagmamatigas ng kaniyang mukha; ngunit tungkol sa taong matuwid, nagaayos ng kaniyang mga lakad.
30Walang karunungan, o kaunawaan man, O payo man laban sa Panginoon.
31Ang kabayo ay handa laban sa kaarawan ng pagbabaka: ngunit ang pagtatagumpay ay sa Panginoon.