1Sa gayoy ang tatlong lalaking ito ay nagsitigil ng pagsagot kay Job, sapagkat siyay matuwid sa kaniyang sariling paningin.
2Nang magkagayoy nagalab ang poot ni Eliu, na anak ni Barachel na Bucita, na angkan ni Ram: laban kay Job ay nagalab ang kaniyang poot, sapagkat siyay nagpapanggap na ganap kay sa Dios.
3Laban din naman sa kaniyang tatlong kaibigan ay nagalab ang kaniyang poot, sapagkat silay hindi nakasumpong ng sagot, at gayon man ay nahatulan si Job.
4Si Eliu nga ay naghintay upang magsalita kay Job, sapagkat silay matanda kay sa kaniya.
5At nang makita ni Eliu na walang kasagutan sa bibig ng tatlong lalaking ito, ay nagalab ang kaniyang poot.
6At si Eliu na anak ni Barachel na Bucita ay sumagot at nagsabi, Akoy bata, at kayoy totoong matatanda; kayat akoy nagpakapigil at hindi ako nangahas magpatalastas sa inyo ng aking haka.
7Aking sinabi, Ang mga kaarawan ang mangagsasalita, at ang karamihan ng mga taon ay mangagtuturo ng karunungan.
8Ngunit may espiritu sa tao, at ang hinga ng Makapangyarihan sa lahat ay nagbibigay sa kanila ng unawa.
9Hindi ang dakila ang siyang pantas, ni ang matanda man ang siyang nakakaunawa ng kahatulan.
10Kayat aking sinabi, Dinggin ninyo ako; akin namang ipakikilala ang aking haka.
11Narito, aking hinintay ang inyong mga salita, aking dininig ang inyong mga pangangatuwiran, samantalang kayoy naghahagilap ng masasabi.
12Oo, aking inulinig kayo, at, narito, walang isang makahikayat kay Job, o sa inyoy may makasagot sa kaniyang mga salita.
13Magbawa nga kayo, baka kayoy magsabi, Kami ay nakasumpong ng karunungan; madadaig ng Dios siya, hindi ng tao;
14Sapagkat hindi itinukoy ang kaniyang mga salita sa akin; ni hindi ko sasagutin siya ng inyong mga pananalita.
15Silay nangalito, silay hindi na nagsisagot pa; Silay walang salitang masabi,
16At ako bay maghihintay, sapagkat silay hindi nangagsasalita, sapagkat silay nangakatigil, at hindi na nagsisisagot.
17Ako namay sasagot ng ganang akin, akin namang ipakikilala ang aking haka.
18Sapagkat akoy puspos ng mga salita; ang diwa na sumasaloob ko ay pumipigil sa akin,
19Narito, ang aking dibdib ay parang alak na walang pahingahan: parang mga bagong sisidlang-balat na handa sa pagkahapak.
20Akoy magsasalita, upang akoy maginhawahan: aking ibubuka ang aking mga labi at sasagot ako.
21Huwag itulot sa akin na pakundanganan ko, isinasamo ko sa inyo, ang pagkatao ninoman; ni gumamit man sa kanino man ng mga pakunwaring papuring salita.
22Sapagkat hindi ako marunong sumambit ng mga pakunwaring papuring salita; na kung dili ay madaling papanawin ako ng Maylalang sa akin.