1Nang magkagayoy sumagot si Job, at nagsabi,
2Akoy nakarinig ng maraming ganyang bagay: maralitang mga mangaaliw kayong lahat.
3Magkakawakas ba ang mga walang kabuluhang salita? O anong naguudyok sa iyo, na ikaw ay sumagot?
4Ako namay makapangungusap na gaya ng inyong ginagawa; kung ang inyong kaluluwa ay nasa kalagayan ng aking kaluluwa, akoy makapagdudugtongdugtong ng salita laban sa inyo, at maigagalaw ang aking ulo sa inyo.
5Ngunit aking palalakasin kayo ng aking bibig, at ang pagaliw ng aking mga labi ay magpapalikat ng inyong hirap,
6Bagaman akoy nagsasalita, ang aking hirap ay hindi naglilikat: at bagaman akoy tumatahimik, anong ikinalalayo sa akin?
7Ngunit ngayoy niyamot niya ako: nilansag mo ang aking buong pulutong.
8At akoy pinagdalamhati mo, na siyang saksi laban sa akin; at ang aking kapayatan ay bumabangon laban sa akin, nagpapatotoo sa aking mukha.
9Niluray niya ako sa kaniyang kapootan, at inusig ako; pinagngangalitan niya ako ng kaniyang mga ngipin: pinangdidilatan ako ng mga mata ng aking kaaway.
10Kanilang pinagbubukahan ako ng kanilang bibig: kanilang sinampal ako sa mukha na kahiyahiya: silay nagpipisan laban sa akin.
11Ibinibigay ako ng Dios sa di banal, at inihahagis niya ako sa mga kamay ng masama.
12Akoy nasa kaginhawahan at kaniyang niligalig akong mainam; Oo, sinunggaban niya ako sa leeg, at pinagwaraywaray niya ako: inilagay naman niya akong pinakatanda niya.
13Kinubkob ako sa palibot ng kaniyang mga mamamana, kaniyang sinaksak ang aking mga bato, at hindi nagpapatawad; kaniyang ibinubuhos ang aking apdo sa lupa.
14Kaniyang binubugbog ako ng bugbog at bugbog; siyay gaya ng isang higanti na dinadaluhong niya ako.
15Akoy nanahi ng kayong magaspang sa aking katawan, at aking inilugmok ang aking kapalaluan sa alabok.
16Ang aking mukha ay namamaga sa pagiyak, at nasa aking mga pilik-mata ang anino ng kamatayan;
17Bagaman walang karahasan sa aking mga kamay, at ang aking dalangin ay malinis,
18Oh lupa, huwag mong tabunan ang aking dugo, at huwag magkaroon ng pahingahang dako ang aking daing.
19Kahit na ngayon, narito, ang aking saksi ay nasa langit, at siyang nananagot sa akin ay nasa kaitaasan.
20Ginagalit ako ng aking mga kaibigan: ngunit ang aking mata ay nagbubuhos ng mga luha sa Dios;
21Upang kaniyang alalayan ang katuwiran ng tao sa Dios; at ang anak ng tao sa kaniyang kapuwa.
22Sapagkat pagsapit ng ilang taon, akoy papanaw sa daan na hindi ko pagbabalikan.