1Mjeshtrit të korit. Në «Melodinë e Zambakut», himn i bijve të Korahut. Këngë dashurie.
2Fjalë të mira më burojnë nga zemra, mbretit këngën time ia kushtoj, gjuha ime si pendë bukurshkruesi.
3Ti je më i bukuri ndër bijtë e njerëzve, nga buzët e tua rrjedh hijeshi, ndaj dhe Perëndia të ka bekuar në amshim.
4Ngjishe shpatën në ijë, o trim, për shkëlqimin dhe madhështinë tënde.
5Ec përpara me madhështi, për çështjen e së vërtetës kalëro, për butësinë e për drejtësinë. E djathta jote të dëfteftë mrekullira.
6Shigjetat e tua janë të mprehta për zemrat e armiqve të mbretit. Nën ty popuj do të bien.
7Froni yt, o Perëndi, mbetet përjetë, skeptri yt mbretëror, skeptër drejtësie.
8Ti e do drejtësinë, por urren paudhësinë. Perëndia të vajosi, Perëndia yt, me vaj ngazëllimi, si askënd nga shokët e tu.
9Petkat e tua mirrë, aloe e kasie kundërmojnë, nga pallatet e tua të fildishta tinguj harpash të gëzojnë.
10Bija mbretërish ka në shpurën tënde, një mbretëreshë në të djathtën tënde qëndron, stolisur me ar Ofiri.
11Dëgjo, o bijë! Shiko e mba vesh! Harroje popullin tënd e shtëpinë e atit tënd!
12Mbretit do t'i pëlqejë bukuria jote, ai do të jetë zotëria yt dhe para tij do të përkulesh.
13Bija e Tirit do të vijë me dhurata, të pasurit e popullit do të kërkojnë pëlqimin tënd.
14Brenda është bija e mbretit, tërë lavdi, rrobat e saj me ar qëndisur.
15Me rroba tërë qëndisma ia sjellin mbretit e pas i vjen shpura e virgjëreshave, shoqet, që para teje i paraqesin.
16I sjellin me gëzim e me hare, i çojnë në pallatin e mbretit.
17Pas etërve do të vijnë bijtë e tu, princa do t'i bësh në mbarë tokën.
18Do ta përkujtoj emrin tënd brez pas brezi, ndaj dhe popujt do të të falënderojnë përjetë e në amshim.