1Këngë. Psalm i Davidit.
2Zemra ime është e fortë, o Perëndi. Do të këndoj e do të thur himne me gjithë shpirtin tim.
3Zgjohu, ti o harpë dhe lirë, se dua të zgjoj agimin.
4Do të të përlëvdoj mes popujve, o Zot, do të këndoj për ty mes kombeve.
5Se mirësia jote lartohet deri në qiej, e besnikëria jote deri ndër retë.
6Lartësohu përmbi qiejt, o Perëndi, le të shndritë lavdia jote mbi tokën mbarë!
7Shpëtona me të djathtën tënde e dëgjona, që ta fitojnë lirinë ata që të duan.
8Perëndia foli në shenjtëroren e tij: «Do të ngadhënjej e do ta ndaj Shekemin, luginën e Sukotit do ta mat.
9Imi është Gileadi, imi Manaseu, Efraimi është përkrenarja ime, Juda skeptri im,
10Moabi legeni ku lahem, në Edom i hedh sandalet, mbi Filistinë do të brohoras».
11Kush do të më çojë deri në fortesë? Kush do të më prijë deri në Edom?
12A nuk je ti, o Perëndi, që na ke hedhur poshtë, ti, që me ushtritë tona nuk marshon më?
13Dërgona ndihmën tënde kundër armikut, se ndihma e njeriut është e kotë.
14Me Perëndinë do të bëhemi të fortë, ai do t'i shtypë armiqtë tanë.