1Mos i ki zili njerëzit e mbrapshtë e mos dëshiro të rrish me ta,
2se mendja e tyre pjell dhunë e buzët e tyre nxisin trazira.
3Shtëpia ndërtohet me urti, themelohet me mençuri.
4Falë dijes, dhomat mbushen me të mira të çmueshme e të këndshme.
5Njeriu i urtë është i fortë, njeriu i ditur është i fuqishëm.
6Kur përgatitesh për luftë, mendohesh mirë e fitorja vjen falë shumë këshillave.
7Dija është tepër e lartë për të marrin, ai s'e hap dot gojën te porta e qytetit.
8Kush synon të keqen, quhet tinëzar.
9I marri ka synime mëkatare, përqeshësi u neveritet të gjithëve.
10Nëse ligështohesh në ngushticë, paske pak fuqi.
11Çliroi të dënuarit me vdekje, ndaloi ata që zvargen drejt thertores.
12Po të thuash: «Nuk e dinim», a s'do ta kuptojë ai që peshon zemrat? Ai që kujdeset për jetën tënde e di e do t'ia kthejë secilit sipas veprave të veta.
13Ha mjaltë, biri im, se është i mirë e hoja ta ëmbëlson gojën.
14E tillë është urtia për shpirtin tënd, ta dish, nëse e gjen, do të kesh një të ardhme e nuk do të të pritet shpresa.
15Mos rri në pritë, si i paudhë, te shtëpia e të drejtit e mos e shkreto banesën e tij,
16se, i drejti, shtatë herë rrëzohet, por ngrihet, ndërsa të paudhët bien në zezonë.
17Po u rrëzua armiku yt, mos u gëzo, mos të të ngazëllejë zemra, kur ta zërë brenga,
18që të mos e shohë Zoti, t'i vijë keq, e ta largojë hidhërimin e vet prej tij.
19Mos u hidhëro prej bakëqijve e mos i ki zili të paudhët,
20se e ardhmja e të keqit nuk do të zgjatë e llamba e të paudhëve do të shuhet.
21Druaje, biri im, Zotin dhe mbretin e mos u përziej me ata që bëjnë ndryshe,
22se befas do të ngrihet ndëshkimi i tyre e kush e di si do të rrënohen ata të dy?
23Edhe këto janë për të urtët. Të mbash anë në gjyq, nuk është mirë.
24Kush i thotë të paudhit: «Je i drejtë», atë do ta mallkojnë popujt e do ta nëmin kombet.
25Kush e qorton, do të gëzohet, mbi të do të bjerë bekimi.
26Përgjigjja me fjalët e duhura është si puthja në buzë.
27Një herë puno përjashta e bëj gati arën, pastaj ndërtoje shtëpinë.
28Mos e padit kot fqinjin e mos të gënjejnë buzët e tua.
29Mos thuaj: «Siç ma bëri do t'ia bëj, do t'ia kthej secilit sipas veprës së tij».
30Kalova pranë arës së përtacit, pranë vreshtit të njeriut të pamend,
31dhe ja: kudo ishin rritur ferrat, e kishin mbuluar hithrat dhe ishin shembur muret.
32Shikova e mendova, pashë e mësova.
33Me pak gjumë e pak dremitje, pak pushim duarkryq,
34vjen skamja si endacake, nevoja porsi shqytar.