1Në ditën e njëzet e një të muajit të shtatë fjala e Zotit erdhi me anë të profetit Haga:
2«Fol me Zorobabelin, birin e Shealtielit, qeveritarin e Judës, me kryepriftin Jozueh, birin e Jehocadakut e me tepricën e popullit:
3“Kush prej jush e ka parë lavdinë e mëparshme të kësaj shtëpie? A e shihni në ç'gjendje është tani? A s'ju duket sikurse të mos ishte fare?
4Por tani merr zemër, o Zorobabel, kumton Zoti; merr zemër, o kryeprift Jozueh, biri i Jehocadakut; merr zemër, o tërë populli i tokës, kumton Zoti, dhe vijuni punës, sepse unë jam me ju, kumton Zoti i ushtrive,
5siç ju premtova kur dolët nga Egjipti. Shpirti im është mes jush, mos kini frikë!
6Kështu thotë Zoti i ushtrive: pas pak do ta trondis edhe një herë qiellin e tokën, detin e dheun e thatë.
7Do t'i trondis mbarë kombet dhe mbarë visaret e tyre do të mbërrijnë këtu. Do ta mbush këtë shtëpi me lavdi, thotë Zoti i ushtrive.
8Mua më përket argjendi e ari, kumton Zoti i ushtrive.
9Lavdia e kësaj shtëpie do të jetë edhe më e lavdishme se ajo e së mëparshmes, thotë Zoti i ushtrive. Në këtë vend do të vendos paqe, kumton Zoti i ushtrive”».
10Në ditën e njëzet e katërt të muajit të nëntë të vitit të dytë të Darit, erdhi fjala e Zotit me anë të profetit Haga:
11«Kështu thotë Zoti i ushtrive: pyeti priftërinjtë se ç'thotë ligji për këtë:
12nëse dikush mbart me cepin e rrobës mish të shenjtëruar e pastaj rroba prek bukën, gjellën, verën, vajin dhe tërë ushqimet, a do të bëhen edhe këto të shenjta?». Priftërinjtë u përgjigjën: «Jo!».
13Hagai u përgjigj: «Po nëse i prek një i papastër, a do të bëhen të gjitha këto të papastra?». Priftërinjtë u përgjigjën: «Po, do të bëhen të papastra».
14Atëherë Hagai tha: «Kështu është edhe ky popull e ky komb para meje, kumton Zoti. E tillë është çdo vepër e duarve të tyre dhe çfarëdo që kushtojnë këtu është e papastër.
15Prandaj, mendohuni mirë që sot e tutje. Para se të vihej ndonjë gur në tempullin e Zotit,
16lëmi që prisje të kishte njëzet masa grurë nxirrte dhjetë dhe torku që prisje të prodhonte pesëdhjetë masa verë, nxirrte vetëm njëzet.
17Ju godita me urth, vrug e breshër, ju godita çdo vepër të duarve tuaja, por ju nuk u kthyet tek unë, kumton Zoti.
18Mendohuni mirë që sot e tutje, që prej ditës së njëzetekatërt të muajit të nëntë, që prej ditës kur u hodhën themelet e tempullit të Zotit; mendohuni mirë!
19A ka mbetur ndonjë farë në grunar? As vreshti, as fiku, as shega e as ulliri nuk dhanë frute, por, që sot, do të të bekoj».
20Fjala e Zotit iu drejtua sërish Hagait në ditën e njëzetekatërt të muajit:
21«Thuaji Zorobabelit, qeveritarit të Judës: “Unë do ta trand qiellin e tokën.
22Do t'i përmbys fronet e mbretërive, do ta shkatërroj fuqinë e mbretërive të kombeve, do t'i rrëzoj karrocat e kalorësit e tyre. Ata do të bien prej shpatës së njëri-tjetrit.
23Atë ditë, kumton Zoti i ushtrive, do të të marr, o Zorobabel, shërbëtori im, biri i Shealtielit, kumton Zoti, e do të të vë si një unazë, sepse ty të kam zgjedhur, kumton Zoti i ushtrive”».