1Dla prowadzącego chór. Na melodię: Umrzyj za syna. Psalm Dawida.
2PANIE, będę Cię wielbił całym swoim sercem, Będę wyliczał wszystkie Twoje cuda,
3Będę się cieszył i radował w Tobie, Śpiewał, o Najwyższy, na cześć Twego imienia!
4Moi wrogowie odstąpią, Potkną się i padną przed Tobą,
5Bo dokonałeś sądu i ogłosiłeś wyrok w mojej sprawie, Jako sprawiedliwy Sędzia zasiadłeś na swoim tronie.
6Zgromiłeś narody, zniszczyłeś bezbożnych, Ich imię na wieki wymazałeś,
7Wróg legł w gruzach na zawsze, Poburzyłeś miasta, ich świetność idzie w niepamięć.
8PAN jednak króluje na wieki; Tron gotowy, On zasiada na sąd!
9Będzie sądził świat sprawiedliwie, Sprawy narodów rozstrzygnie bezstronnie.
10PAN będzie schronieniem dla uciśnionego, Schronieniem na czas niedoli.
11Ludzie znający Twe imię będą ufać Tobie, Bo nie opuszczasz, PANIE, tych, którzy Ciebie szukają.
12Śpiewajcie PANU mieszkającemu na Syjonie, Rozgłaszajcie wśród ludów Jego dzieła!
13Gdyż Stróż sprawiedliwości nie zapomniał o nich, On pamięta o wołaniu uciśnionych.
14Zmiłuj się nade mną, PANIE! Ty mnie możesz podnieść nawet u bram śmierci, Zajmij się tym całym utrapieniem, Którego nie skąpią mi ludzie nienawistni.
15Chciałbym pełnię Twojej chwały głosić w bramach Córki Syjonu I wreszcie się nacieszyć Twoim wybawieniem.
16Narody wpadły w dół przez siebie wykopany, W sieci przez nie zastawionej uwięzła ich własna noga.
17A PAN się objawił! Odbył sąd. Bezbożny uwikłał się w dzieło własnych rąk.
18Zawrócą bezbożni do świata umarłych, Skończą tam te wszystkie narody, które nie pamiętają o Bogu.
19Biedny bowiem nie na zawsze będzie zapomniany, Nadzieja ubogich nie przepadnie na wieki.
20Powstań, PANIE! Nie dopuść do tryumfu człowieka, Niech się dokona przed Tobą sąd nad narodami!
21Przejmij je trwogą, PANIE, Niech narody będą świadome, że są tylko ludźmi.