1Dla prowadzącego chór. Psalm Dawida.
2O, jak szczęśliwy jest ten, kto poświęca uwagę słabszemu — PAN pośpieszy mu na ratunek w niedoli!
3PAN będzie go strzegł i zachowa przy życiu, I uczyni szczęśliwym w tej ziemi! O, nie wydaj go kaprysom jego wrogów!
4Ty go, PANIE, wzmocnisz złożonego niemocą I całkowicie przywrócisz do zdrowia.
5Wtedy powiedziałem: PANIE, zmiłuj się nade mną! Ulecz moją duszę, gdyż zgrzeszyłem wobec Ciebie!
6Moi wrogowie mówią o mnie źle: Kiedy on wreszcie umrze? Kiedy zapomną, jak miał na imię?
7Nawet gdy ktoś przychodzi mnie odwiedzić, Prawi mi puste słowa. Jego serce wzbiera niegodziwością I po wyjściu na zewnątrz — wszystko rozpowiada.
8Wspólnie szemrzą przeciwko mnie Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, Obmyślają przeciwko mnie zło.
9Mówią: Okropna rzecz go spotkała, Skoro się położył, już się nie podniesie.
10Nawet mój przyjaciel, któremu zaufałem, Ten, który jadł mój chleb, Wystąpił przeciwko mnie zdradziecko.
11Lecz Ty, PANIE, zmiłuj się nade mną, Podnieś mnie, a wtedy im odpłacę!
12Po tym poznam, że jestem Tobie miły, Gdy mój nieprzyjaciel nie zadmie już w róg przeciwko mnie,
13Lecz wesprzesz mnie przez wzgląd na mą prawość I postawisz mnie przed sobą na wieki.
14Błogosławiony niech będzie PAN, Bóg Izraela, Od wieków i na wieki! O, tak! Niech tak się stanie!