1Dawidowy. א Nie unoś się gniewem na niegodziwych, Nie zazdrość czyniącym bezprawie.
2Bo uschną tak szybko jak trawa, Zwiędną jak kępki świeżej zieleni. ב
3Zaufaj PANU i postępuj dobrze, Mieszkaj w swej ziemi i dbaj o wierność!
4Rozkoszuj się PANEM, A spełni pragnienia twego serca. ג
5Powierz PANU swoją drogę, Zaufaj Mu, a On podejmie działanie.
6Sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, Twa prawość zajaśnieje jak słońce w południe. ד
7Wycisz się przed Panem, oczekuj Go cierpliwie, Nie złość się na tego, któremu się udaje, Na człowieka, który przeprowadza swoje niecne plany. ה
8Odstąp od gniewu, porzuć zapalczywość! Przestań się złościć! To prowadzi do zła.
9Niegodziwi i tak zostaną wytępieni, Ci zaś, którzy oczekują PANA, odziedziczą ziemię. ו
10Jeszcze tylko chwila i przepadnie bezbożny; Spojrzysz na jego miejsce — a tam go już nie będzie.
11Pokorni natomiast odziedziczą ziemię I będą rozkoszować się głębokim pokojem. ז
12Bezbożny knuje zło przeciw sprawiedliwemu, Zgrzyta na niego zębami.
13Pan jednak śmieje się z niego, On widzi, że nadchodzi jego kres. ח
14Bezbożni dobyli miecza, napięli swój łuk, Gotowi są powalić ubogich oraz biednych, Wymordować postępujących uczciwie,
15Ale ten miecz przeszyje ich własne serca, Ich własne łuki zostaną złamane. ט
16Lepsza odrobina u sprawiedliwego Niż obfitość u wielu bezbożnych.
17Bo możliwości bezbożnych będą ukrócone, PAN natomiast wesprze sprawiedliwych. י
18PAN zatroszczy się o dni nienagannych, Ich dziedzictwo trwać będzie na wieki.
19W trudnych czasach nie spotka ich wstyd, W dniach głodu będą nasyceni. כ
20Gdyż bezbożni wyginą, A wrogowie PANA jak trawa na pastwiskach pójdą z dymem. ל
21Bezbożny pożycza i nie oddaje, Sprawiedliwy zaś okazuje łaskę — i rozdaje.
22Tak! Ci, którym On błogosławi, odziedziczą ziemię, A ci, których przeklina, będą wytępieni. מ
23PAN sprawia, że człowiek może iść pewnym krokiem, Cieszy się On jego drogą.
24Gdy się potknie, nie zostanie porzucony, Pan bowiem podtrzyma jego rękę. נ
25Byłem młody i zestarzałem się, A nie widziałem, żeby sprawiedliwy pozostał opuszczony, Nie spotkałem jego potomków żebrzących o chleb.
26Każdego dnia lituje się i pożycza, A jego potomstwo cieszy się błogosławieństwem. ס
27Stroń od zła i czyń dobrze, A będziesz trwał na wieki!
28Gdyż PAN kocha sprawiedliwy sąd I nie opuszcza Jemu oddanych — עPrzestępcy będą zniszczeni na wieki, A potomstwo bezbożnych zostanie wytępione.
29Sprawiedliwi odziedziczą ziemię I będą w niej mieszkać na zawsze. פ
30Usta sprawiedliwego rozważają mądrość, Jego język ogłasza słuszny sąd.
31W swoim sercu zachowuje Prawo swego Boga I nie jest chwiejny, gdy stawia swe kroki. צ
32Bezbożny czyha na sprawiedliwego, Szuka sposobu, aby go uśmiercić,
33Lecz PAN nie zostawi go w jego ręku I nie dopuści, by mu wyrządzono zło w chwili sądu. ק
34Oczekuj PANA i strzeż Jego drogi! On cię wywyższy, tak że odziedziczysz ziemię — Będziesz oglądał zagładę bezbożnych. ר
35Widziałem bezbożnego okrutnika. Rozpierał się jak dorodne drzewo,
36Ale przeminął; nie ma go już! Rozglądałem się za nim, lecz nie można go było odnaleźć. ש
37Wzoruj się na niewinnym i obserwuj prawego, Przyszłość bowiem należy do niosących pokój.
38Natomiast przestępcy zginą razem wzięci, Bezbożni nie mają przyszłości. ת
39Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od PANA, On jest ich zabezpieczeniem w czasie prześladowań.
40PAN ich wspomoże i będzie ich ratunkiem; Uratuje przed bezbożnymi i wybawi od nich, Ponieważ w Nim szukali schronienia.