1Dla prowadzącego chór. Psalm Dawida.
2Niebiosa ogłaszają chwałę Boga, Firmament opowiada o dziele Jego rąk.
3Dzień dniowi podaje wiadomość, Noc z nocą dzieli się poznaniem.
4Nie jest to mowa ani nie są to słowa, Nie dochodzi z ich strony żaden dźwięk,
5A jednak po całej ziemi roznosi się wieść I do krańców świata dociera ich przesłanie. Na tych krańcach On postawił słońcu namiot,
6Z którego wychodzi ono jak pan młody z małżeńskiej sypialni, Tryska wigorem jak zawodnik tuż przed swoim startem.
7Na krańcu nieba wschodzi, Na drugim krańcu zachodzi I nic się nie ukryje przed jego promieniami.
8Prawo PANA jest doskonałe, Pokrzepia duszę. Postanowienia PANA sprawdzone, Niedoświadczonych uczą mądrości.
9Polecenia PANA są trafne, Pocieszają serce. Przykazanie PANA wyraźne, Otwiera oczy.
10Bojaźń PANA zapewnia czystość, Trwać będzie na zawsze. Rozstrzygnięcia PANA niezawodne, A przy tym sprawiedliwe,
11Bardziej upragnione niż złoto, Nawet najszczersze, Słodsze niż miód, Choć spływałby prosto z plastra.
12Twój sługa również doznał dzięki nim oświecenia, Tych, którzy ich przestrzegają, czeka wielka nagroda.
13Przeoczenia — któż zrozumie? Oczyść je, niedostrzeżone;
14Trzymaj też swojego sługę z dala od rozmyślnych grzechów, Aby mną nie zawładnęły. Wtedy będę doskonały, Wolny od największych przestępstw.
15Przyjmij, PANIE, me wyznania I myśli, które noszę w sercu, Ty, moja Opoko i mój Odkupicielu!