1Gdy Izrael wychodził z Egiptu, Dom Jakuba opuszczał lud obcego języka,
2Wówczas Juda stał się Jego świętością, A Izrael sferą Jego panowania.
3Morze spostrzegło to i uciekło, Jordan popłynął wstecz,
4Góry skakały jak barany I pagórki — jak jagnięta.
5Co ci się stało, morze, że uciekasz, Jordanie — że płyniesz wstecz,
6Góry — że skaczecie jak barany, Pagórki — że jak jagnięta?
7Ziemio, zadrżyj przed obliczem Pana, Przed obliczem Boga Jakuba!
8On zmienia skałę w jezioro, Krzemień — w źródło wody.