1Słowa Lemuela, króla. Wytyczne, według których wychowywała go matka.
2Co mam ci powiedzieć, mój synu? Co przekazać, dziecko mego łona? Na co zwrócić uwagę, potomku moich ślubów?
3Nie oddawaj kobietom swojej siły, ani swoich dróg nie kieruj tam, gdzie wymazuje się królów z pamięci.
4Królowie, Lemuelu, nie powinni pić wina ani książęta — mocnego napoju,
5aby pijąc, nie zapominali o ustawach i nie naginali praw przysługujących ubogim.
6Ginącemu dajcie mocny napój, wino udręczonym na duszy!
7Niech piją i zapomną o nędzy i swojego trudu już nie pamiętają.
8Otwórz swoje usta w obronie niemego, w sprawie wszystkich opuszczonych!
9Otwórz swoje usta, wymierzaj sprawiedliwość — sądź zgodnie z prawem ubogich i biednych.
10Dzielna kobieta — któż taką znajdzie? Jej wartość przewyższa perły!
11Serce męża jej ufa, korzyści mu nie braknie!
12Darzyć go będzie dobrem przez wszystkie dni swego życia!
13Dba ona o wełnę i len, pracuje z zapałem!
14Jest jak statki handlowe — sprowadza żywność z daleka.
15Wstaje, gdy jeszcze jest noc, dzieli pokarm dla rodziny i służby.
16Kiedy chce nabyć pole, nabywa; z pracy rąk zasadza winnicę.
17Nie boi się trudnych wyzwań, jej ramiona są gotowe im sprostać.
18Jest świadoma jakości swych dzieł, jej lampa nawet nocą nie gaśnie.
19Wyciąga ręce po kądziel, jej dłoń umie chwycić wrzeciono.
20Otwiera przed ubogim swą dłoń, swoją rękę wyciąga ku biednym.
21Nie zaskoczą śniegi jej domu, bo każdy ma podwójne ubranie.
22Potrafi uszyć okrycie, nosi szaty z bisioru i purpury.
23Jej mąż jest powszechnie szanowany i zasiada wśród starszych kraju.
24Wyrabia i sprzedaje bieliznę, a kupcom dostarcza pasów.
25Jej ozdobą — siła i dostojność, w przyszłość patrzy z uśmiechem.
26Gdy mówi, wypowiada się mądrze, jej słowami rządzi prawo łaski.
27Czuwa nad biegiem spraw domu, nie je chleba zdobytego bez pracy.
28Jej dzieci nazywają ją szczęśliwą, a mąż powstaje i wychwala:
29Wiele kobiet radzi sobie wspaniale, ale ty przewyższasz je wszystkie!
30Złudny jest wdzięk i zwiewna uroda, lecz kobieta, która liczy się z PANEM — ta godna jest chwały!
31Niech korzysta z owocu swych rąk, niech jej czyny przysparzają jej sławy!