1Wtedy wystąpili naczelnicy rodów z rodzin synów Gileada, syna Makira, syna Manassesa z rodziny synów Józefa, i przedstawili swoją sprawę Mojżeszowi oraz książętom, naczelnikom rodów Izraela.
2Powiedzieli: Tobie, naszemu panu, PAN poprzez losowanie polecił przydzielić synom Izraela ziemię w dziedzictwo. Nasz pan otrzymał też rozkaz od PANA, aby przydzielić dziedzictwo naszego brata Selofchada jego córkom.
3Jednak gdy one wyjdą za mąż za kogoś z innego plemienia Izraela, to ich dziedzictwo odpadnie od dziedzictwa naszych ojców, a powiększy dziedzictwo plemienia ich mężów, zostanie zatem odjęte od przydzielonego nam losem dziedzictwa.
4Również gdy nastanie w Izraelu rok jubileuszowy, to ich dziedzictwo zostanie dołączone do dziedzictwa plemienia ich mężów, a odjęte od dziedzictwa plemienia naszych ojców.
5Wówczas Mojżesz, zgodnie z postanowieniem PANA, zwrócił się do Izraelitów: Słusznie mówi plemię Józefa — powiedział. —
6Oto polecenie, które PAN daje córkom Selofchada: Niech wyjdą za mąż, za kogo pragną, byle był to ktoś z plemienia ich ojca.
7Niech dziedzictwo synów Izraela nie przechodzi z plemienia do plemienia. Powinni oni raczej trzymać się dziedzictwa plemion swoich ojców.
8Również każda córka, otrzymująca dziedzictwo w którymkolwiek z plemion synów Izraela, powinna wychodzić za mąż za kogoś z plemienia swego ojca, po to, by synowie Izraela pozostawali przy dziedzictwie swoich ojców
9i by nie przechodziło ono z plemienia do plemienia. Plemiona Izraela powinny pozostawać przy swoim dziedzictwie.
10Jak zatem polecił PAN Mojżeszowi, tak też postąpiły córki Selofchada.
11Machla, Tirsa, Chogla, Milka i Noa, córki Selofchada, wyszły za mąż za synów swoich stryjów.
12Wyszły za mąż w obrębie plemienia Manassesa, syna Józefa, i ich dziedzictwo pozostało przy plemieniu ich ojca.
13To są przykazania i prawa, które PAN nadał synom Izraela za pośrednictwem Mojżesza na stepach Moabu nad Jordanem, naprzeciw Jerycha.