1Ponadto Elihu powiedział:
2Miej dla mnie trochę cierpliwości, a pouczę cię, chciałbym dodać kilka słów na temat Boga.
3Moją wiedzę zaczerpnę z przeróżnych dziedzin i wykażę rację mojego Stwórcy.
4Moje słowa nie będą kłamstwem, stoi przed tobą ktoś w pełni obeznany.
5Oto Bóg jest potężny, lecz szczerych nie odrzuca — jest potężny mocą rozumu.
6Bezbożnego nie zachowuje przy życiu, a pokornym zapewnia słuszny sąd.
7Nie odwraca od sprawiedliwego swoich oczu; sadza go wraz z królami na tronie i w ten sposób wywyższa go na zawsze.
8A gdy są zakuci w kajdany, schwytani w pęta niedoli,
9to wskazuje im ich złe posunięcia i przestępstwa — jeśli się wzmogły.
10Otwiera im ucho dla pouczeń i poleca odwrócić się od zła.
11Jeśli posłuchają i zaczną Mu służyć, dopełnią swoich dni w szczęściu i swoich lat w zadowoleniu.
12Lecz jeśli nie posłuchają, padną pod ciosem i zgasną jak ludzie bez poznania.
13Bezbożni sercem ściągają na siebie gniew; nie wołają o pomoc, nawet gdy ich wiąże.
14W młodości kończą swe życie i giną z rąk aniołów śmierci.
15On wybawia ubogiego przez niedolę, w przeciwnościach otwiera mu ucho.
16Również ciebie wyrwie z paszczy ucisku na wolną przestrzeń, gdzie nie ma ograniczeń, i da ci odpocząć przy obficie zastawionym stole.
17Jesteś gotów sądzić bezbożnego, więc i ciebie sąd i słuszny wyrok czeka.
18Uważaj, by cię gniew nie nęcił do szydzenia, a wielki okup cię nie ośmielał!
19Czy bogactwo załatwi ci wszystko? Nie w ucisku! Nie pomoże potęga bogactwa!
20Nie tęsknij za nocą, aby ludzi usuwać z ich miejsc zamieszkania!
21Pamiętaj, byś nie zwracał się ku niegodziwości, z powodu której popadłeś w niedolę.
22Oto Bóg działa wzniośle w swojej mocy, kto jest takim nauczycielem jak On?
23Kto wytycza Mu Jego drogę? Kto Mu powie: Popełniłeś błąd?
24Pamiętaj, byś wywyższał Jego dzieło, które pieśniami sławili ludzie!
25Wszyscy mu się przyglądali, człowiek oglądał je z oddali.
26Oto Bóg jest wzniosły, lecz my Go nie znamy, niezbadana jest liczba Jego lat.
27Tak, to On wysącza krople wody, deszcz wywodzi ze swoich mgieł,
28którym potem spływają chmury, zraszając mnóstwo ludzi!
29Kto w pełni zrozumie ułożenie obłoków lub wyjaśni grzmoty pochodzące z Jego namiotu?
30Oto rozciąga nad nim błyski swego światła i dociera nimi do korzeni mórz!
31Kroplami swego deszczu sądzi ludy, ale daje im też pokarm w obfitości.
32W swoich dłoniach kryje błyskawicę i rozkazuje jej trafić w cel.
33Obwieszcza Go Jego huk w żarliwym gniewie względem nieprawości.