1Oto PAN spustoszy ziemię i zniszczy ją, zniekształci jej powierzchnię i rozproszy jej mieszkańców!
2I stanie się z ludem, jak z kapłanem, ze sługą, jak z jego panem, ze służącą, jak z jej panią, z kupującym, jak ze sprzedawcą, z biorącym pożyczkę, jak z jej udzielającym, z wierzycielem, jak z jego dłużnikiem.
3Całkowicie spustoszona będzie ziemia i doszczętnie złupiona, ponieważ PAN wypowiedział to Słowo.
4Usycha i więdnie ziemia, omdlewa i więdnie świat, omdlewają dostojnicy ludu ziemi.
5A ziemia jest splugawiona przez swoich mieszkańców, gdyż przestępują prawa, przekraczają ustawy — zerwali odwieczne przymierze.
6Dlatego klątwa pochłania ziemię i jej mieszkańcy muszą ponieść winę; dlatego ubywa mieszkańców ziemi i pozostaje niewielu ludzi.
7Wysycha moszcz, więdnie latorośl, wzdychają radośni sercem.
8Ustały dźwięki bębenków, ucichła wrzawa wesołków, ustała radość lutni.
9Przy pieśni nie piją już wina, zgorzkniał trunek w ustach pijących.
10Zburzony gród jest w nieładzie, każdy dom zamknięty od wejścia.
11Na ulicach słychać głosy tęsknoty za winem, ponurość zamiast radości, ziemię opuściło wesele.
12W mieście zionie zniszczeniem, a brama rozbita w gruzy.
13Tak, w samym środku ziemi, gdzie wśród ludzi tętniło życiem, będzie jak po otrząśnięciu oliwek, jak przy zbieraniu resztek pod koniec winobrania.
14[Tamci zaś] wzniosą swój głos, z zachodu wyrażą swój zachwyt dla wspaniałości PANA.
15Dlatego też na wschodzie oddadzą chwałę PANU i na wyspach morskich uwielbią imię PANA, Boga Izraela!
16Z krańca ziemi usłyszeliśmy śpiew: Chwała Sprawiedliwemu! Wtedy powiedziałem: Przepadłem! Źle ze mną! Biada mi! Oszuści grasują! Podstęp! Oszuści grasują!
17Popłoch, dół i potrzask czeka ciebie, mieszkańcu ziemi!
18Bo kto ucieknie w popłochu, ten wpadnie do dołu, a kto wydostanie się z dołu, ten wpadnie w potrzask, gdyż śluzy w górze zostaną otwarte, a ziemia zadrży w posadach.
19Rozpęknie się cała ziemia! Pokruszy się jej powierzchnia i chwiać się będzie cała —
20ziemia zatoczy się jak pijany i zakołysze jak szałas, zaciąży na niej jej przestępstwo, upadnie — i już nie powstanie.
21W tym dniu nawiedzi PAN dumny zastęp na niebie i panujących na ziemi.
22Wtedy zbiorą w lochach więźniów w gromadach i zamkną — a ich losy rozpatrzą dopiero po wielu dniach.
23Wówczas zawstydzi się księżyc i wstyd spadnie na słońce, gdyż PAN Zastępów stanie się królem na górze Syjon i w Jerozolimie — i chwałą wobec swoich starszych.