1Biada ziemi brzęczących skrzydełek położonej za rzekami Kusz!
2Wysyła ona posłów drogą morską, suną w łodziach z papirusu po wodzie: Idźcie — mówi — szybcy posłańcy, do narodu rosłego, z gładką skórą, do ludu budzącego grozę blisko i daleko, do narodu oręża i podboju, którego kraj przecinają rzeki!
3Wszyscy mieszkańcy świata i wy, osiedleńcy na ziemi! Gdy zatkną sztandar na górach, zobaczycie; a gdy zadmą w róg — usłyszycie!
4Gdyż tak powiedział PAN do mnie: Spokojnie będę przyglądał się z mojego miejsca, jak słońce w dzień upału lub jak obłok rosy w skwarze żniw.
5Bo przed żniwem, kiedy kwiat opada, a zalążek zamienia się w dojrzałą kiść, odrosty będą ścięte nożycami, a pędy usunięte, odrzucone.
6Pozostawione będą wszystkie drapieżnym ptakom górskim oraz polnym zwierzętom, aby drapieżne ptaki spędziły na nich lato, a wszystkie zwierzęta polne zimę.
7W tym czasie dary PANU Zastępów nieść będzie lud rosły, z gładką skórą, lud budzący grozę blisko i daleko, naród oręża i podboju, którego kraj przecinają rzeki, do miejsca noszącego imię PANA Zastępów — na górę Syjon.