Ezekiel 29— SNP

¹W dziesiątym roku, w dziesiątym miesiącu, dwunastego dnia tego miesiąca PAN skierował do mnie Słowo tej treści:

²Synu człowieczy! Skieruj swoje oblicze przeciw faraonowi, królowi Egiptu, i prorokuj przeciwko niemu oraz przeciw całemu Egiptowi.

³Przemów do nich i powiedz: Tak mówi Wszechmocny PAN: Posłuchaj, faraonie, królu Egiptu, ty, wielki krokodylu wylegujący się nad Nilem: Ja jestem przeciw tobie! Twierdzisz, że Nil jest twój i że go stworzyłeś dla siebie!

⁴Otóż włożę haki w twe szczęki, a ryby twego Nilu przylepię ci do łusek. Wyciągnę cię z twego Nilu, a ryby Nilu wraz z tobą, przywarte do twych łusek.

⁵Porzucę cię na pustyni, a ryby twego Nilu z tobą! Padniesz na gołej ziemi, nie podniosą cię, nie pogrzebią — dzikim zwierzętom i ptakom wydam cię na żer!

⁶I poznają wszyscy mieszkańcy Egiptu, że Ja jestem PAN. Ponieważ byli jak laska trzcinowa dla domu Izraela:

⁷gdy uchwycili cię w dłoń, pękłeś i zraniłeś im całe ramię, a gdy się na tobie oparli, złamałeś się i uszkodziłeś im biodra.

⁸Dlatego tak mówi Wszechmocny PAN: Otóż Ja sprowadzę na ciebie miecz! Wybiję u ciebie ludzi i bydło.

⁹Ziemia egipska stanie się pustkowiem, ruiną! Wtedy wszyscy się przekonają, że Ja jestem PAN. Ponieważ powiedziałeś: Nil jest mój, to mój twór —

¹⁰to posłuchaj: Ja jestem przeciw tobie i przeciw twojemu Nilowi. Zamienię Egipt w ruinę, w suchy grunt, pustkowie, od Migdol do Syene i do granic z Etiopią.

¹¹Nie przejdzie przez tę ziemię noga człowieka ani zwierzęcia i będzie niezamieszkana przez czterdzieści lat!

¹²Zamienię Egipt w pustynię wśród innych spustoszonych krajów, a jego miasta popadną w ruinę wśród upadłych miast, na okres czterdziestu lat. I rozproszę Egipcjan wśród narodów, i rozrzucę ich po różnych krajach.

¹³Dalej tak mówi Wszechmocny PAN: Po upływie czterdziestu lat znów zbiorę Egipcjan spośród ludów, wśród których byli rozproszeni.

¹⁴Odmienię ich los. Sprowadzę ich z powrotem do ziemi Patros, do ziemi ich pochodzenia, lecz ich królestwo nie odzyska już dawnego znaczenia.

¹⁵Będzie ono pomniejszym królestwem i nie będzie już puszyć się pośród narodów. Umniejszę wpływy Egiptu. Nie będzie już rządził narodami.

¹⁶Nie będzie też dla domu Izraela nadzieją ani przypomnieniem o winie, gdy będzie się do niego zwracał. To ich przekona, że Ja jestem Wszechmocny PAN.

¹⁷W dwudziestym siódmym roku, w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia tego miesiąca, PAN skierował do mnie Słowo tej treści:

¹⁸Synu człowieczy! Nebukadnesar, król Babilonu, utrudził swoje wojska walką przeciw Tyrowi. Głowy pogolone, ręce pozdzierane, a z Tyru zabrakło zapłaty, dla niego i jego wojska, za wielki wysiłek walki.

¹⁹Dlatego tak mówi Wszechmocny PAN: Oto Ja daję Nebukadnesarowi, królowi Babilonu, ziemię egipską. On wywiezie jej bogactwo, on weźmie z niej łup i on zdobędzie jej dobra. Będzie to zapłatą dla jego wojska.

²⁰Jego zapłatą za podjęty trud będzie ziemia egipska. Dam mu ją, ponieważ dla Mnie pracował — oświadcza Wszechmocny PAN.

²¹W tym czasie również sprawię, że dom Izraela odzyska swą siłę, a ty znów będziesz mógł przemawiać wśród nich — i przekonają się, że Ja jestem PAN.