1Jeśli w ziemi, którą PAN, twój Bóg, daje ci w posiadanie, zostaną znalezione w polu zwłoki jakiejś zabitej osoby i nie będzie wiadomo, przez kogo została ona zabita,
2to twoi starsi i sędziowie wyjdą i zmierzą odległość od miejsca znalezienia zwłok do najbliższego miasta.
3Starsi najbliższego miasta wezmą jałówkę, której jeszcze nie użyto do pracy i która jeszcze nie ciągnęła jarzma,
4przyprowadzą ją do całorocznego potoku, wokół którego nie obrabiano jeszcze ani nie obsiewano ziemi, i tam złamią jałówce kark.
5Następnie przystąpią kapłani, synowie Lewiego — ponieważ to właśnie ich wybrał PAN, twój Bóg, aby Mu służyli, udzielali błogosławieństwa w Jego imieniu i orzekali w każdym sporze i w każdej sprawie o napaść —
6oraz wszyscy starsi miasta najbliższego od miejsca wypadku, umyją swoje ręce nad jałówką, której w potoku złamano kark,
7i oświadczą: Nasze ręce nie przelały tej krwi, a nasze oczy nie były tego świadkami.
8PANIE, przyjmij przebłaganie za twój lud, za Izraela, którego odkupiłeś. Nie obciążaj Twego ludu, Izraela, winą za ten przelew niewinnej krwi. W taki sposób przebłaganie za przelanie krwi zostanie dokonane
9i zmażesz z siebie za nie winę, uczynisz bowiem to, co prawe w oczach PANA.
10Gdy wyruszysz na wojnę przeciw swoim wrogom, a PAN, twój Bóg, wyda ich w twoje ręce, ty zaś uprowadzisz spośród nich jeńców
11i zauważysz wśród uprowadzonych jakąś piękną kobietę, w której zakochasz się i zechcesz ją pojąć za żonę,
12to przyprowadź ją do swego domu. Niech tam ogoli ona swoją głowę, obetnie paznokcie,
13zdejmie z siebie szatę branki i niech tam zamieszka. Najpierw niech przez pełny miesiąc opłakuje swojego ojca i matkę, a potem możesz się do niej zbliżyć — możesz zostać jej mężem, a ona może być twoją żoną.
14Gdyby jednak okazało się, że przestała ci się ona podobać, to pozwolisz jej odejść, dokądkolwiek zapragnie. Nie wolno ci jej sprzedać. Nie będziesz też dla niej szorstki, ponieważ ją upokorzyłeś.
15Jeśli ktoś będzie miał dwie żony, jedną kochaną, a drugą nie kochaną, i obie — kochana i nie kochana — urodzą mu synów, pierworodnym jednak będzie syn tej nie kochanej,
16to gdy będzie dzielił między synów dziedzictwo, nie może nadać pierworodztwa synowi kochanej, a pominąć pierworodnego syna nie kochanej.
17Przeciwnie, uzna pierworodztwo syna nie kochanej, da mu podwójną część wszystkiego, co posiada, on bowiem jest pierwszym owocem jego męskiej siły i jemu przysługuje prawo pierworodztwa.
18Jeśli jacyś rodzice będą mieli upartego i buntowniczego syna, takiego, który nie słucha ojca ani matki i przeciwstawia im się, mimo że go karcą,
19to schwytają go ojciec i matka i przyprowadzą do starszych miasta, do bramy tej miejscowości.
20Tam powiedzą starszym miasta: Nasz syn jest uparty i zbuntowany. To nieusłuchany łobuz i pijak.
21Wtedy wszyscy mężczyźni tego miasta ukamienują go, poniesie on śmierć — i wyplenisz tę niegodziwość spośród siebie. Usłyszy o tym cały Izrael i będzie to dla ludzi przestrogą.
22Jeśli ktoś popełni grzech zasługujący na karę śmierci, zostanie zabity i powieszony na drzewie,
23to jego zwłoki nie pozostaną tam przez noc. Należy je pochować tego samego dnia. Każdy bowiem, kto wisi na drzewie, jest dla Boga przeklęty, a ty nie kalaj ziemi, którą PAN, twój Bóg, daje ci w dziedzictwo.