1Gdy wszystko dobiegło już końca, obecni tam Izraelici wyszli do miast Judy i całkowicie potłukli posągi, wycięli aszery, zniszczyli świątynki i ołtarze w całej Judzie i Beniaminie, w Efraimie i w Manassesie, po czym wszyscy Izraelici powrócili do swoich posiadłości i miast.
2Następnie Hiskiasz wyłonił grupy kapłańskie i lewickie. Każdego z kapłanów i Lewitów przydzielił do grupy odpowiedzialnej za określoną dziedzinę: za ofiary całopalne, za ofiary pokoju, za inne posługi, za pieśni dziękczynne i za uwielbienie w bramach obozu PANA.
3Ponadto część swojego królewskiego majątku przekazywał na ofiary całopalne, poranne i wieczorne, na ofiary całopalne w szabaty, w każdy nów miesiąca i w oznaczone święta, zgodnie z ustaleniami Prawa PANA.
4Hiskiasz polecił też ludowi, mieszkańcom Jerozolimy, aby przekazywali kapłanom i Lewitom należną im część po to, by mogli oni umacniać się w stosowaniu Prawa PANA.
5Gdy polecenie króla stało się już znane, Izraelici zgromadzili pierwociny zboża i moszczu, oliwy i miodu oraz wszelkich innych płodów rolnych i przynieśli dziesięcinę w całej jej obfitości.
6Izraelici i Judejczycy, mieszkańcy miast Judy, przynosili ją i układali w stosy. Odprowadzali też dziesięcinę z bydła i owiec oraz dziesięcinę z darów poświęconych PANU, ich Bogu.
7Stosy te zaczęli układać w trzecim miesiącu, a skończyli w siódmym.
8Kiedy przyszedł Hiskiasz w towarzystwie książąt i wszyscy oni zobaczyli te stosy, błogosławili PANA i Jego lud Izrael.
9Hiskiasz zaczął rozmawiać z kapłanami i Lewitami o tych stosach
10i wtedy arcykapłan Azariasz, z rodu Sadoka, odpowiedział: Odkąd zaczęto przynosić te dary do świątyni PANA, mamy jedzenia pod dostatkiem, a nawet wiele zostaje, gdyż PAN pobłogosławił swojemu ludowi — i stąd ta cała obfitość.
11Hiskiasz polecił więc urządzić w świątyni PANA spichlerze. Wkrótce tak też się stało.
12Wnoszono do nich wiernie dziesięcinę i wszelkie inne poświęcone dary, a przełożonym spichlerzy został Lewita Konaniasz oraz — jako jego zastępca — jego brat Szimei.
13Nadzorcami z ich upoważnienia byli: Jechiel, Azazjasz, Nachat, Asael, Jerimot, Jozabad, Eliel, Jismachiasz, Machat i Benajasz, zgodnie z postanowieniem króla Hiskiasza i Azariasza, przełożonego świątyni Bożej.
14Natomiast Lewita Kore, syn Jimny, odźwierny Bramy Wschodniej, został nadzorcą do spraw dobrowolnych darów składanych Bogu. Miał on rozdzielać złożone PANU dary oraz rzeczy najświętsze.
15Pod jego nadzorem pracowali: Eden, Miniamin, Jeszua, Szemajasz, Amariasz i Szekaniasz w miastach kapłańskich. Mieli oni dbać o wydawanie zaopatrzenia swoim braciom podzielonym na grupy, zarówno wielkim, jak i małym,
16niezależnie od ich rodowodu, mężczyznom od trzeciego roku życia wzwyż, wszystkim przychodzącym do świątyni PANA, by pełnić codzienną służbę stosownie do swoich obowiązków i stosownie do swojej grupy.
17Wpisywania kapłanów do rodowodu dokonywano według rodu ich ojców. W przypadku Lewitów wpis czyniono według obowiązków pełnionych przez ich grupy, od dwudziestego roku życia wzwyż.
18We wpisie ujmowano całe ich potomstwo, żony, synów i córki, ponieważ wiernie poświęcali się sprawom świętym.
19Natomiast co do synów Aarona, kapłanów mieszkających na pastwiskach swoich miast, to w każdym mieście imiennie wyznaczono ludzi odpowiedzialnych za wydawanie przydziału każdemu mężczyźnie spośród kapłanów oraz wszystkim Lewitom wpisanym do rodowodów.
20Tak to urządził Hiskiasz w całej Judzie. Czynił on to, co dobre, prawe i sprawiedliwe przed PANEM, swoim Bogiem.
21W każde dzieło, którego się podjął, czy to w sprawie służby w świątyni Bożej, czy w sprawie Prawa i przykazania przy dochodzeniu woli Boga, wkładał całe swoje serce — i szczęściło mu się.