1Tymczasem Jehoszafat, król Judy, wrócił do siebie, do Jerozolimy, cało.
2Wówczas wyszedł mu naprzeciw Jehu, syn Chananiego, jasnowidz, i zwrócił się do króla Jehoszafata w ten sposób: Czy musiałeś pomagać bezbożnemu i dochowywać wierności tym, którzy nienawidzą PANA? Wzbudziłeś tym przeciw sobie oburzenie PANA!
3Dokonałeś jednak także dobrych rzeczy, usunąłeś bowiem aszery z tego kraju i z całego serca szukasz woli Boga.
4Jehoszafat mieszkał w Jerozolimie, lecz odwiedzał lud od Beer-Szeby po pogórze Efraima i nawracał ich do PANA, Boga ich ojców.
5Ustanowił on ponadto sędziów w kraju, w każdym warownym mieście Judy.
6Sędziów tych pouczył: Uważajcie na to, co czynicie, nie sądzicie bowiem dla ludzi, lecz dla PANA. On jest przy was, przy każdym wyroku.
7Niech was zatem przejmuje strach przed PANEM. Pilnujcie swego postępowania, gdyż u PANA, naszego Boga, nie ma niesprawiedliwości ani stronniczości, ani przekupstwa.
8W Jerozolimie również Jehoszafat umocował niektórych Lewitów, kapłanów i naczelników rodów Izraela do sprawowania sądów w imieniu PANA i do rozstrzygania sporów — i zasiadali w Jerozolimie.
9Im także nakazał: Postępujcie w bojaźni PANA, w dobrej wierze i kierując się czystymi motywami.
10W każdym sporze, który zostanie wam przedłożony przez waszych braci zamieszkałych w swoich miastach — czy to w sprawie przelewu krwi, Prawa, przykazania, ustawy czy rozstrzygnięcia — pouczajcie ich tak, by nie ściągali na siebie winy przed PANEM i by PAN nie gniewał się za to na was ani na waszych braci. Tym się kierujcie i pozostawajcie bez winy.
11Arcykapłan Amariasz będzie waszym przełożonym we wszystkich sprawach PANA, a Zebadiasz, syn Ismaela, książę z rodu Judy, przełożonym we wszystkich sprawach króla. Korzystajcie też z pomocy urzędujących Lewitów. Zbierzcie zatem siły i do dzieła! PAN zaś wesprze uczciwych.