1W tym czasie zachorował Abiasz, syn Jeroboama.
2Jeroboam powiedział wówczas do swojej żony: Wstań, proszę, przebierz się, aby nie poznano, że jesteś żoną Jeroboama, i udaj się do Szilo. Tam właśnie mieszka prorok Achiasz, który mi zapowiedział, że zostanę królem tego ludu.
3Weź z sobą dziesięć chlebów, trochę ciastek i dzban miodu. On ci powie, co stanie się z chłopcem.
4Żona Jeroboama tak właśnie postąpiła. Wyruszyła do Szilo i dotarła do domu Achiasza. Z powodu podeszłego wieku Achiasz utracił wzrok.
5Ale PAN go uprzedził: Właśnie nadchodzi żona Jeroboama. Chce cię zapytać o los swojego syna, ponieważ zachorował. Odpowiedz jej tak a tak. Kiedy przyjdzie, będzie udawała kogoś innego.
6Achiasz zatem, ledwie usłyszał odgłos jej kroków u wejścia, powiedział: Wejdź, żono Jeroboama! Dlaczego udajesz kogoś innego? Zostałem do ciebie posłany. Mam przykrą wiadomość!
7Idź, powiedz Jeroboamowi: Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Wywyższyłem cię spośród ludu i ustanowiłem cię księciem nad moim ludem Izraelem.
8Wydarłem królestwo domowi Dawida i dałem je tobie. Ty jednak nie byłeś taki, jak mój sługa Dawid. On przestrzegał moich przykazań, szedł za Mną całym sercem i czynił tylko to, co prawe w moich oczach.
9Ty natomiast zacząłeś postępować gorzej niż wszyscy, którzy byli przed tobą. Poszedłeś, porobiłeś sobie innych bogów, odlałeś figurki, zacząłeś Mnie drażnić i rzuciłeś Mnie daleko za siebie.
10Dlatego wkrótce Ja sprowadzę nieszczęście na dom Jeroboama. Wytępię u Jeroboama w Izraelu każdego mężczyznę, niewolnego i wolnego, i wymiotę dom Jeroboama, jak się wymiata gnój — wszystko sprzątnę!
11Kto u Jeroboama umrze w mieście, tego pożrą psy, a kto umrze w polu, tego pożre ptactwo, gdyż PAN tak zapowiada!
12Ty zaś wstań i wracaj do domu. Gdy twoje stopy wkroczą do miasta, chłopiec umrze.
13Będzie go opłakiwał cały Izrael i pochowają go. Bo tylko on z domu Jeroboama zejdzie do grobu, gdyż jedynie u niego w domu Jeroboama znalazło się coś dobrego względem PANA, Boga Izraela.
14PAN ustanowi sobie króla nad Izraelem, który wytępi dom Jeroboama — bliski jest ten dzień! Można powiedzieć, że już nastał!
15PAN uderzy Izraela tak, że zachwieje się jak trzcina w szuwarach. Wykorzeni On Izraela z tej dobrej ziemi, którą dał ich ojcom, i rozrzuci ich poza Eufratem, za to, że porobili sobie aszery, drażniąc PANA.
16I wyda Izraela z powodu grzechów Jeroboama, których się dopuścił i przez które zwiódł Izraela.
17Po tych słowach żona Jeroboama wstała i odeszła. Gdy przybyła do Tirsy i przekraczała próg domu, chłopiec umarł.
18Pochowano go i opłakiwano go w całym Izraelu, zgodnie ze Słowem PANA, które wypowiedział za pośrednictwem swojego sługi, proroka Achiasza.
19Pozostałe sprawy Jeroboama, to, jak prowadził wojny i jak panował, zostały spisane w zwoju Dziejów królów Izraela.
20Jeroboam panował dwadzieścia dwa lata, po czym spoczął ze swoimi ojcami, a panowanie po nim objął jego syn Nadab.
21Rechabeam zaś, syn Salomona, panował w Judzie. Miał on czterdzieści jeden lat, kiedy objął władzę, a panował w Jerozolimie — mieście, które PAN wybrał spośród wszystkich plemion Izraela, aby tam złożyć swoje imię — siedemnaście lat. Jego matka miała na imię Naama, a była Ammonitką.
22Judejczycy również czynili to, co złe w oczach PANA. Grzechami, które popełniali, pobudzali Go do zazdrości. Czynili to nawet bardziej niż ich ojcowie.
23Oni również budowali sobie świątynki, posągi, aszery na każdym wzgórzu i pod każdym zielonym drzewem.
24W ich kraju działali też kapłani [innych bóstw] — słowem, popełniali te same obrzydliwości, co narody, które PAN wydziedziczył przed Izraelitami.
25W piątym roku panowania Rechabeama Szyszak, król Egiptu, wyprawił się przeciw Jerozolimie.
26Zabrał on wszystkie skarby świątyni PANA i pałacu królewskiego! Wziął także wszystkie złote puklerze sporządzone przez Salomona.
27Król Rechabeam zastąpił je wówczas puklerzami z brązu. Powierzył je dowódcom straży przybocznej, którzy pilnowali wejścia do pałacu królewskiego.
28I ilekroć król wybierał się do świątyni PANA, strażnicy przyboczni zbroili się w nie, po czym odnosili je z powrotem do swojej wartowni.
29Pozostałe sprawy Rechabeama, wszystko, czego dokonał, zostało spisane w zwoju Dziejów królów Judy.
30Między Rechabeamem a Jeroboamem przez cały czas toczyła się wojna.
31Gdy Rechabeam spoczął ze swoimi ojcami, został pochowany przy nich w Mieście Dawida. Jego matka miała na imię Naama, a była Ammonitką. Władzę królewską po nim objął jego syn Abijam.