1Oto odsłonięcie tajemnicy osoby Jezusa Chrystusa, dokonane przez Niego samego, jako Boga, który swoim sługom przekazał informacje o wydarzeniach, które – kiedy już nastąpią – przebiegną zaskakująco szybko. Na Jego rozkaz przybył do Jana posłaniec z Niebios, by odkryć te sprawy swemu słudze,
2który uroczyście oświadcza, że wszystko, co zobaczył i spisał, jest Słowem Boga – świadectwem samego Jezusa Chrystusa.
3Prawdziwie szczęśliwymi i błogosławionymi są ci, którzy, czytając lub słuchając słów tego proroctwa, wezmą sobie głęboko do serca wszystko, co zostało tu zapisane, gdyż pora zrealizowania się tego objawienia jest już bliska!
4Ja, Jan, kieruję ten przekaz do siedmiu społeczności wierzącego ludu w Azji wraz z pozdrowieniami od TEGO, KTÓRY JEST, KTÓRY BYŁ i KTÓRY NADCHODZI, i od siedmiorakiego Ducha przenikającego Jego Tron w Niebiosach. Trwajcie niestrudzenie w łasce i pokoju
5Jezusa Chrystusa. To On bowiem jest Tym, który w doczesnym życiu złożył świadectwo wiarygodności wszystkiego, o czym mówił. I to również On, jako pierwszy, sam powstał spośród umarłych. A dokonał tego zaraz po tym, gdy na dowód swej ofiarnej miłości przelał za nas swoją krew, składając siebie jako okup za nas. W ten sposób nie tylko dał nam uwolnienie z mocy grzechu, ale pokazał także, iż jest Władcą ponad wszelkimi potęgami i zwierzchnościami Ziemi.
6Tylko dzięki Niemu staliśmy się ludem należącym do Najwyższego Króla, kapłanami Boga, naszego Ojca. Dlatego tylko Jemu należy się wszelka chwała, gdyż w Jego ręku spoczywa wszelka moc i potęga po wszystkie wieki. Amen!
7On sam pewnego dnia pojawi się w obłoku w taki sposób, iż zobaczą Go wszyscy, również ci, którzy Go przebili, a wówczas wszystkie narody, bijąc się w piersi, padną przed Nim na twarz. Amen!
8I to właśnie On, jedyny PAN, mówi: „JA JESTEM Początkiem i Końcem wszystkiego, TYM, KTÓRY JEST, KTÓRY ZAWSZE BYŁ i KTÓRY NADCHODZI, Bogiem Wszechwładnym!”.
9Ja, Jan, wasz brat w wierze – a przy tym współuczestnik nie tylko tych ucisków, przez które wszyscy przechodzimy, ale także służby pełnionej u Najwyższego Króla, Jezusa Chrystusa, w którym niezmiennie trwamy – zostałem zesłany na wyspę Patmos
10Tam właśnie pewnego dnia otrzymałem duchowe objawienie, w czasie którego usłyszałem za sobą Głos grzmiący niczym huk potężnej trąby.
11A Głos ów powiedział: — Zapisz na zwoju to, co zobaczysz, a następnie roześlij jako listy do siedmiu społeczności wierzącego ludu w Efezie, Smyrnie, Pergamonie, Tiatyrze, Sardes, Filadelfii i w Laodycei.
12Wtedy odwróciłem się, by spojrzeć, skąd dochodzi ów głos, i zobaczyłem siedem złotych świeczników,
13a pomiędzy nimi postać jakby Człowieka, odzianego w szatę sięgającą stóp, przepasanego na piersi złotą wstęgą.
14Jego głowa i włosy były białe jak czysta wełna, niczym świeży śnieg, a wzrok miał płomienny niczym blask ognia.
15Stopy Jego miały kolor płynnego brązu ogniem topionego, a Jego głos brzmiał niczym grzmot wielkich wodnych kaskad.
16W prawej ręce trzymał siedem gwiazd, a Jego usta tchnęły Słowem tak przenikliwym jak miecz obosieczny. Jego oblicze lśniło bardziej niż słońce w całej swojej mocy.
17Gdy Go ujrzałem, padłem u Jego stóp jak martwy. Lecz On położył na mnie swoją prawą dłoń i rzekł: — Nie lękaj się. JA JESTEM Pierwszy i Ostatni,
18Ten, który ma w sobie odwieczne i nieskończone Życie. Cóż z tego, że na Ziemi zostałem zabity, skoro żyję na wieki. W moim posiadaniu znajdują się klucze Śmierci i Otchłani.
19Dlatego zapisz wszystko, co ujrzysz, gdyż sprawy te zostały już postanowione i niechybnie się wydarzą!
20A teraz słuchaj: siedem gwiazd, które widzisz w mojej prawicy, i siedem złotych świeczników to symbole siedmiu zwierzchników wspólnot ludu Bożego i siedmiu społeczności, którym oni przewodzą.