1Ja, Paweł, uwięziony z powodu Chrystusa Jezusa, wraz z bratem w wierze, Tymoteuszem, kieruję te słowa do umiłowanego Filemona, naszego współpracownika,
2a także do Apfii, naszej siostry w PANU, do Archipa, naszego współbojownika oraz do całej społeczności wierzących, która gromadzi się w waszym domu.
3Niech łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i od Jezusa Chrystusa, naszego PANA, obficie w was rozkwitają.
4Ilekroć tylko wspominam ciebie, drogi bracie, to w modlitwach z głębi serca dziękuję za ciebie Bogu,
5słyszę bowiem o miłości i posłuszeństwie, z jakim – wobec Bożego ludu – realizujesz nakazy Jezusa, naszego PANA.
6Modlę się o to, aby twoja wiara owocowała również wszelkim poznaniem każdego rodzaju dobra, którym zostaliśmy napełnieni w Chrystusie.
7Doznaję bowiem wielkiej radości i pociechy, słysząc bracie o twojej postawie ofiarnej miłości, która tak bardzo pokrzepia serca Bożego ludu.
8I chociaż w Chrystusie mógłbym śmiało nakazać ci zrobienie tego, co słuszne,
9to jednak z uwagi na twoją ofiarną postawę miłości ja – twój zwierzchnik w wierze, a teraz jeszcze więzień z powodu Chrystusa Jezusa – zwracam się do ciebie z pokorną prośbą.
10Dotyczy ona Onezyma, mego dziecka w wierze, który dla Chrystusa narodził się duchowo w moim więzieniu.
11Kiedyś – tak naprawdę – nie był dla ciebie prawdziwie użyteczny, lecz teraz, jako brat w Chrystusie, stał się użyteczny dla mnie, a przez to i dla ciebie.
12Tego więc, który jest moim sercem, odsyłam do ciebie.
13Początkowo zamierzałem zatrzymać go przy sobie, by zamiast ciebie pomagał mi w czasie mego uwięzienia, które znoszę z powodu głoszenia Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie,
14jednak doszedłem do wniosku, że nie uczynię tego bez twojej wiedzy i woli. Chciałbym bowiem zostać obdarzony tym dobrem przez ciebie nie w sposób wymuszony, ale w pełnej wolności twej decyzji.
15Może właśnie z tego powodu wydarzyło się to, co się stało. Może dlatego właśnie oddalił się on od ciebie na pewien czas, byś odzyskał go na wieczność,
16i to już nie jako niewolnika, lecz jako kogoś znacznie cenniejszego – umiłowanego brata w wierze, którym stał się przecież nie tylko dla mnie, ale o wiele bardziej dla ciebie, i nie tylko w ziemski sposób, lecz także w PANU.
17Jeśli więc poczuwasz się do wspólnoty ze mną, potraktuj go jak mnie samego.
18A jeśli z jego powodu poniosłeś jakąś szkodę lub jest on tobie winien cokolwiek, biorę to na siebie.
19Spójrz, co piszę własną ręką: ja, Paweł, ureguluję wszystkie jego długi! Pomijam już fakt, że ty sam winien mi jesteś całego siebie.
20Och, bracie, błagam, uczyń to w PANU dla mnie! Uraduj moje serce w Chrystusie!
21Znając twoje oddanie Jezusowi, piszę do ciebie z głębokim przekonaniem, że uczynisz nawet więcej niż to, o co proszę.
22I przygotuj mi gościnę u siebie, liczę bowiem na to, że dzięki waszym modlitwom zostanę niedługo wam przywrócony i będę mógł przybyć do was.
23Pozdrawia cię Epafras, który wraz ze mną jest więźniem z powodu Chrystusa Jezusa,
24a także Marek, Arystarch, Demas i Łukasz, moi współpracownicy.
25Niech łaska Jezusa Chrystusa naszego PANA napełnia waszego ducha.