1Bracia i siostry, przestrzegam was również przed pochopnym podejmowaniem się nauczania Bożego Słowa. Ci bowiem, którzy się za to zabierają, podlegać będą znacznie ostrzejszym kryteriom oceny w Dniu Sądu,
2a przecież wszystkim nam, którzy tworzymy Ciało Chrystusa, zdarza się upadać. Pamiętajcie zatem, że tylko ci, którzy nie grzeszą mową, są prawdziwie dojrzali duchowo. Jedynie tacy mają zdolność mocno trzymać w cuglach nie tylko swoje ciało, ale także społeczność wierzącego ludu. Dlatego tylko tacy ludzie powinni być nauczycielami Słowa.
3Z językiem bowiem jest jak z wędzidłem, które wkładamy koniom do pysków, by były nam uległe. To dzięki niemu możemy kierować ich ciałami.
4Tak samo jest ze statkami. Choćby były ogromne i gnane porywistymi wiatrami, to przecież, zgodnie z wolą sternika, kierowane są niewielkim sterem.
5Podobnie ma się rzecz z językiem człowieka. Chociaż jest to niewielki organ, ma jednak w sobie wielką moc. Czyż gigantyczne lasy nie giną w pożogach, które zaczynają się od małej iskry?
6Taką właśnie iskrą nikczemności, narzędziem świata ciemności, jest w człowieku jego język! A funkcja, jaką on pełni w naszym organizmie, sprawia, że z niezwykłą łatwością przychodzi mu kalać nasze ciała przez rozniecanie w nich doczesnych namiętności. Dzieje się tak dlatego, iż sam jest pobudzany ogniem piekielnym.
7Każdy rodzaj dzikich zwierząt – latających, pełzających czy pływających – da się ujarzmić człowiekowi,
8lecz nie potrafi on uczynić tego z własnym językiem, który jest nieobliczalny w czynieniu zła i niepohamowany w rażeniu śmiercionośnym jadem.
9Sami zresztą zobaczcie: czyż nie jest tak, że wielbimy nim naszego PANA i Ojca w Niebiosach, a jednocześnie przeklinamy ludzi, których On stworzył na swoje podobieństwo?
10Z tych samych ust wychodzi zarówno wielbienie, jak i przeklinanie. Tak dłużej, moi bracia i siostry, być nie może!
11Czy z jednego źródła może wydobywać się woda słodka i gorzka
12albo czy figowiec rodzi oliwki, a winorośl figi? O nie! Gorzkie źródło nigdy nie wyda z siebie dobrej, słodkiej wody!
13Jeśli więc pośród was znajdą się ludzie mądrzy i rozumni, tacy niech będą waszymi nauczycielami Słowa. Najpierw jednak niech wykażą się życiem pięknym i dobrym, pełnym łagodności, co będzie świadectwem Bożej mądrości.
14Gdyby jednak okazało się, iż w swoich sercach noszą gorzką zazdrość i skłonność do kłótni, byłoby to dla was ostrzeżeniem, iż ludzie ci wbili się w pychę i brak jest im kwalifikacji do nauczania Słowa, gdyż nie żyją w zgodzie z Prawdą. To samo zresztą odnosi się do was wszystkich!
15Tego rodzaju cechy wskazują na pozorną „mądrość” niepochodzącą od Boga. Taka „mądrość” pochodzi ze świata – jest zmysłowa i szatańska.
16Pamiętajcie, że zawiść i podstęp zawsze owocują brakiem Bożego pokoju i wszelkiego rodzaju złym postępowaniem.
17Natomiast prawdziwa mądrość, która zstępuje z góry, od Boga, jest zawsze czysta, skłonna do zgody, życzliwa, ustępliwa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, niespieszna do osądzania innych, a także wolna od względów ludzkich i obłudy.
18Zdrowy owoc ogłaszania Bożej sprawiedliwości, która złożona jest w Chrystusie, rodzi się tylko wtedy, gdy zasiewany jest w pokoju przez ludzi, w których sercach panuje Boży pokój.