1Synu mój, umacniaj się w łasce, która została nam udostępniona w Chrystusie Jezusie.
2A wszystko, co w obecności wielu świadków usłyszałeś ode mnie, przekaż dalej ludziom godnym zaufania, którzy będą zdolni nauczać innych.
3Jak przystało na dobrego żołnierza Chrystusa Jezusa,
4nie pozwól uwikłać się w sprawy związane z zaopatrzeniem. Żaden bowiem żołnierz – jeśli chce się podobać temu, kto go powołał – nie powinien się angażować w coś takiego.
5Podobnie ma się rzecz z zawodnikami biorącymi udział w zmaganiach sportowych. Muszą być oni skupieni na głównym celu, bo w przeciwnym wypadku nie mieliby szansy na zdobycie wieńca chwały.
6A skoro – niczym rolnik – trudzisz się na niwie PANA, to pamiętaj, że każdy pracujący na roli ma prawo do korzystania z plonów, które ona przynosi.
7Przemyśl, co napisałem, a PAN da ci stosowne zrozumienie.
8Piszę o tym, abyś dbał o koncentrowanie swojego myślenia na potomku Dawida – Jezusie Chrystusie, który powstał z martwych dla potwierdzenia prawdziwości Dobrej Wiadomości o Królestwie Bożym, którą i ja głoszę, idąc Jego śladami.
9To właśnie z jej powodu doświadczam prześladowań i uwięzienia niczym złoczyńca. Jednak Bożego Słowa nie da się zamknąć ani uwięzić!
10Dla niego jestem gotów znosić cierpienie, aby ludzie, którzy je usłyszą, zostali uwolnieni od mocy, wpływu i obecności grzechu i w Chrystusie Jezusie mogli się znaleźć w chwale przyszłego wieku.
11Podkreślaj wagę tej wielkiej prawdy, że razem z Chrystusem będziemy kiedyś żyć na wieki, o ile teraz – również razem z Nim – w naszych sercach umrzemy dla grzechu.
12Jeśli więc, pomimo doznawanych cierpień, wytrwamy w Chrystusie, to również w Nim otrzymamy udział w Jego Królestwie. Jeśli jednak zaprzemy się Go, to i On zaprze się nas!
13Tak właśnie będzie! A jeśli ktoś – myśląc światowymi kategoriami – przypuszcza, że będzie inaczej, bo jest przyzwyczajony do tego, że ludzie często nie dotrzymują swoich obietnic, to musi zrozumieć, że z Bogiem tak nie jest. On zawsze jest wierny swemu Słowu. Jakże bowiem mógłby się wyprzeć samego siebie?!
14Nieustannie to przypominaj, a składając świadectwo, pamiętaj, że wszystko, co mówisz, wypowiadasz w obecności Boga. Nie walcz o słowa czy sformułowania dotyczące spraw pomniejszych, gdyż słowne utarczki nigdy nie prowadzą do dobrego, a jedynie do zguby tych, którzy się im przysłuchują.
15Zamiast tego gorliwie staraj się, by samemu stanąć przed Bogiem jako Jego sprawdzony i dobry pracownik, który uczciwie głosi Słowo Prawdy.
16Z tego powodu unikaj jałowych dyskusji, w których specjalizują się ludzie o bezbożnych sercach!
17Niestety, gadania i poglądy takich szerzą się wokół niczym gangrena! Do nich należą Hymeneusz i Filetos,
18którzy – głosząc, że nasze zbawienie już się sfinalizowało – rozmijają się z prawdą i wywracają wiarę wielu.
19Jednak, niezależnie od tego, co tacy ludzie twierdzą, przesłanie Bożego wezwania pozostaje dalej niewzruszone. Niczym królewska pieczęć poświadcza ono, że PAN obcuje jedynie z tymi, którzy prawdziwie należą do Niego. Dlatego niech każdy, kto przyzywa PANA, odstąpi od nieprawości.
20Z uwagi na to bądź ostrożny i pamiętaj, że w społeczności wierzących jest jak w wielkim domu, w którym znajdują się nie tylko sprzęty złote i srebrne, lecz także drewniane i gliniane. Te pierwsze są dla chwały i splendoru, drugie zaś na śmieci i odpady.
21Każdy jednak, kto prawdziwie oczyści się z brudów tego świata, może się stać sprzętem uświęconym, w którym Bóg uwidoczni splendor swojej chwały i który będzie PANU pożyteczny do realizacji wszelkiego dobrego dzieła.
22Tymoteuszu, mając to na uwadze, uciekaj przed wszelkimi młodzieńczymi pożądliwościami! W ich miejsce zabiegaj o prawość, ugruntowanie w ufności do Bożego Słowa, Chrystusową postawę ofiarnej miłości i trwanie w Bożym pokoju. Czyń to razem z tymi, którzy w czystości serca zwracają się do PANA.
23A od głupich i bezsensownych dyskusji trzymaj się z daleka, gdyż one zwykle prowadzą do kłótni.
24Pamiętaj, że nie ma potrzeby, by człowiek taki jak ty – to znaczy w pełni poświęcający się służeniu PANU – wdawał się w jakiekolwiek ludzkie spory i walki. Zamiast tego pamiętaj, że każdy prawdziwy sługa PANA winien być wobec wszystkich uprzejmy, zdolny do nauczania i cierpliwie znoszący zło oraz wszelkie przeciwności.
25Ludzi wrogo usposobionych koryguj taktownie, gdyż być może – dzięki okazanej im uprzejmości – skorzystają kiedyś z Bożego wezwania do opamiętania się, a uznając Prawdę,
26oprzytomnieją i wyrwą się z diabelskich sieci, w których teraz, schwytani żywcem, służą księciu ciemności, pełniąc jego wolę.