1Ja, Paweł, z woli Boga Apostoł Chrystusa Jezusa powołany do rozgłoszenia obietnicy Życia, które jest w Nim,
2kieruję ten list do Tymoteusza, mojego umiłowanego syna w wierze. Niech łaska, miłosierdzie i pokój od Boga – naszego Ojca i naszego PANA – Chrystusa Jezusa, zawsze obficie cię otaczają.
3Tymoteuszu, wiedz, że Bogu – któremu wzorem moich przodków służę z czystym sumieniem – nieustannie składam za ciebie dziękczynienia, wspominając o tobie w modlitwach i w błaganiach, które dniem i nocą wznoszę do Najwyższego.
4Tak bardzo chciałbym choćby raz jeszcze uradować się spotkaniem z tobą, gdyż ciągle mam w pamięci łzy, które wylewałeś podczas naszego ostatniego pożegnania.
5W sercu zaś przechowuję żywe wspomnienie nieobłudnej wiary, która najpierw zamieszkała w twojej babce Lois i matce Eunice, a później także i w tobie.
6Z uwagi na to przypominam ci, abyś z odwagą wciąż na nowo rozpalał w sobie żar duchowego daru, który otrzymałeś od Boga. Z jego to bowiem powodu przyjąłeś odpowiedzialności, które osobiście ci powierzyłem.
7Pamiętaj przy tym, że Bóg nie dał nam ducha tchórzostwa, lecz w swoim Duchu wyposaża nas w moc do życia według Chrystusowego wzorca ofiarnej miłości – w samodyscyplinie i trzeźwym myśleniu opartym na właściwej ocenie sytuacji.
8Nie obawiaj się zatem składania świadectwa o PANU i nie wstydź się kajdan, którymi zostałem skuty z Jego powodu. A jeśli sam doświadczysz cierpień z powodu głoszenia Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie, to się nie poddawaj, lecz wytrwaj, gdyż w niej objawia się moc Boga,
9który wyzwolił nas spod dominacji grzechu i wezwał do życia w świętości w Chrystusie Jezusie – nie z uwagi na nasze uczynki, ale zgodnie ze swym łaskawym planem, który ustalił przed wiekami.
10Jego odwieczna łaskawość została w pełni ujawniona dopiero teraz przez przyjście naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który pokonał śmierć i ujawnił, że Życie i niezniszczalność są dostępne dla każdego tylko w Nim. To jest właśnie sednem Dobrej Wiadomości o ratunku, który jest tylko w Chrystusie.
11A w celu rozsławienia tej Wiadomości zostałem ustanowiony nie tylko jej głosicielem, ale także Apostołem i nauczycielem.
12I chociaż z jej powodu jestem teraz więziony, to przecież wcale się jej nie wstydzę, gdyż wiem, komu zaufałem! Co więcej, mam absolutną pewność, że depozyt zaufania, który złożyłem w Chrystusie, jest wystarczająco mocny i ugruntowany, aby mnie strzec aż do nadchodzącego Dnia Sądu.
13Dlatego trzymaj się mocno zdrowej nauki, którą ode mnie przejąłeś! Trwaj w żywej wierze i w postawie ofiarnej Bożej miłości, której źródłem jest Chrystus Jezus.
14Cennego depozytu, jaki ci powierzono, strzeż przez trwanie w duchowej postawie uświęcenia, którą masz w sobie.
15Pewnie już wiesz o tym, że większość moich współpracowników pochodzących z Azji odwróciła się ode mnie. Dotyczy to także Figelosa i Hermogenesa.
16Pewnego pokrzepienia doznałem dopiero przez Onezyfora – niech PAN okaże jego domowi swoje miłosierdzie – który, nie wstydząc się moich więzów, już wielokrotnie podnosił mnie na duchu.
17Ostatnio przybył on do Rzymu i szukał mnie dotąd, aż w końcu znalazł.
18Niechaj PAN w Dniu Sądu okaże mu swoje miłosierdzie, również z uwagi na to, jak bardzo pomagał nam w Efezie – o czym sam wiesz najlepiej.