1Ja, Piotr, Apostoł Jezusa Chrystusa, kieruję ten list do Bożego ludu rozproszonego pomiędzy narodami Pontu, Galacji, Kapadocji, Azji i Bitynii, to znaczy do tych, którzy odpowiedzieli na wezwanie Najwyższego i w tym świecie stali się wędrowcami zmierzającymi do Bożego Królestwa.
2Słowa te kieruję do was, którzy zgodnie z ojcowskim planem Boga wzrastacie w uświęceniu, przez jakie przeprowadza was Duch Boży, gdy w posłuszeństwie poddajecie się Jezusowi Chrystusowi, którego krwią wylaną na krzyżu zostaliście oczyszczeni. Niech łaska i pokój Boży będą wam dane w obfitości!
3Niech Bóg i Ojciec PANA naszego, Jezusa Chrystusa, będzie zawsze i wszędzie otaczany chwałą! On bowiem – zgodnie ze swym wielkim miłosierdziem – zrodził nas do żywej nadziei, której udzielił nam przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa.
4To w Nim powołał nas do dziedzictwa niezniszczalnego, nieskalanego i trwałego na wieki, które zostało przygotowane dla nas w Niebiosach.
5Ale to nie wszystko! W Nim również nas, którzy trwamy w posłuszeństwie i zaufaniu do Niego, strzeże swą Boską mocą w procesie realizacji naszego zbawienia, które finalnie objawi się, gdy nadejdzie koniec czasu wyznaczonego przez Najwyższego.
6Dlatego radujcie się, chociaż tu, na Ziemi, doświadczacie różnego rodzaju smutków, cierpień i przygnębienia z powodu wielorakich doświadczeń, jakie was spotykają.
7Przychodzą one po to, aby wasza postawa zaufania do Boga została zweryfikowana niczym złoto, którego najwyższą próbę osiąga się przez oczyszczenie go w ogniu. Chodzi bowiem o to, by okazało się, czy wasza wiara będzie mieć prawdziwą wartość i czy zasłuży sobie na pochwałę, szacunek i uznanie w Dniu Objawienia się Jezusa Chrystusa.
8A pisząc to, mam głębokie przekonanie, że wy – chociaż nigdy Go nie widzieliście – to jednak Go miłujecie i pełni niewysłowionej radości otaczacie chwałą, trwając w całkowitym do Niego zaufaniu.
9W ten sposób stopniowo realizuje się cel waszej wiary: zbawienie waszych dusz, czyli uwolnienie ich od mocy, wpływu, a w przyszłości także od konsekwencji i obecności grzechu.
10Tego zbawienia pilnie poszukiwali prorocy. Badali je ci, którzy przepowiadali tę łaskę, która was dotknęła.
11Dociekali oni, na kogo oraz na jaki czas wskazywał ogarniający ich już wtedy Duch Chrystusa, gdy zapowiadał nie tylko cierpienia przeznaczone Mesjaszowi, ale i chwałę, jaka miała po nich nastąpić.
12Oni także otrzymali poznanie, że nie tylko im samym, ale również i nam ma służyć to, co teraz, jako Dobra Wiadomość o ratunku w Chrystusie, zostało wam oznajmione przez ludzi, którzy okazali swoje posłuszeństwo Duchowi Uświęcenia posłanemu do nas z Niebios. Nawet aniołowie pragną zrozumieć te niezwykłe sprawy!
13Dlatego dyscyplinujcie swoje umysły! Każdą sprawę rozważajcie, stosując trzeźwe myślenie! W dojrzały sposób umacniajcie się w nadziei, którą przyniosła wam Boża łaskawość objawiona w Jezusie Chrystusie.
14Jako posłuszne dzieci Boże, nawet nie myślcie o powrocie do tego, kim byliście kiedyś, zanim w osobisty sposób poznaliście Boga. Nie ulegajcie swym dawniejszym żądzom,
15lecz na wzór Świętego, który was powołał, stańcie się – w całym swym postępowaniu – święci!
16Napisane jest przecież: Stawajcie się święci, ponieważ JA JESTEM Święty.
17A jeśli Ojcem nazywacie Tego, który nie daje się zwodzić pozorom, lecz każdego ocenia na podstawie tego, jak postępuje, to już teraz – w obecnym czasie – umacniajcie się w bojaźni Bożej.
18Podtrzymujcie w sobie nieustanną świadomość, że z tego, co wiąże się z próżną tradycją religijną przodków przekazaną wam jako kulturowe dziedzictwo, zostaliście wykupieni nie srebrem czy złotem, które nie mają duchowej wartości,
19lecz drogocenną krwią Chrystusa, Baranka niepokalanego, to znaczy niemającego żadnej skazy.
20On, chociaż już przed założeniem świata był przewidziany jako doskonała ofiara za wasze grzechy, objawił się dopiero teraz – w ostatniej fazie ziemskiej rzeczywistości. Uczynił to ze względu na was,
21którzy przez Niego składacie osobistą ufność w Bogu. On również swoją wiekuistą mocą powstał z martwych – w pełni chwały – po to, by wasza nadzieja i zaufanie były przez Niego zakotwiczone jedynie w Bogu.
22Jeśli więc już oczyściliście swoje dusze przez posłuszne poddanie się Prawdzie, którą jest Chrystus, by w nieobłudny sposób kochać braci i siostry w wierze, to teraz pójdźcie krok dalej, aby wzajemnie, w żarliwy i ofiarny sposób, okazywać sobie Bożą miłość,
23gdyż wasze duchowe narodzenie dokonało się nie przez jakieś zniszczalne nasienie, lecz przez niezniszczalne, którym jest trwające na wieki Słowo żywego Boga –
24zgodnie z tym, co zostało napisane: wszelkie ciało jest jak trawa na łące, a jego chwała niczym polne kwiaty. Gdy łąka usycha, jej kwiat opada,
25lecz Słowo PANA trwa po wszystkie wieki. Właśnie to Słowo ogłoszono wam jako Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie!