1Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.
2Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,
3i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.
4Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.
5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
7I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.
8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w nędzy i w żelazie.
11Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.
12Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
20Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
22Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.
23Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,
24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.
27Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.
28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
29Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.
30Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.
31Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
32Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.
33Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.
34Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.
35On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.
36Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.
37Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.
38Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.
39Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
42Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
43Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.