1Høyr dette ordet som HERREN talar mot dykk, de israelittar, mot heile den slekta eg førte opp frå Egypt:
2Berre dykk ville eg kjennast ved mellom alle slektene på jorda. Difor vil eg straffa dykk for alle syndene dykkar.
3Går vel to i lag utan å ha ein avtale?
4Brøler vel løva i skogen utan å ha eit bytte? Knurrar ungløva i hòla utan å ha fanga noko?
5Fell vel fuglen til jorda utan at ei felle er sett opp? Sprett snara frå marka utan at ho har fanga noko?
6Gjallar hornet i byen utan at folket skjelv? Skjer det ei ulukke i byen utan at HERREN har gjort det?
7Nei, Herren GUD gjer ikkje noko utan å openberra sitt løynde råd for tenarane sine, profetane.
8Løva brøler — kven blir ikkje redd? Herren GUD talar — kven blir ikkje profet?
9Lat det høyrast over borgene i Asjdod og over borgene i Egypt, og sei: Kom saman på fjella kring Samaria! Sjå den store forvirringa hos henne og undertrykkinga i byen!
10Dei veit ikkje å gjera det rette, seier HERREN. Dei dyngjer opp vald og ran i borgene sine.
11Difor seier Herren GUD: Fienden skal omringa landet, riva ned festninga di, borgene skal plyndrast.
12Så seier HERREN: Som gjetaren bergar to leggbein eller ein øyreflipp frå løvegapet, slik skal israelittane bergast, dei som sit i sofahjørne i Samaria og på divanar i Damaskus.
13Høyr og ver vitne mot Jakobs hus! seier Herren GUD, allhærs Gud.
14Ja, den dagen eg straffar Israel for syndene deira, lèt eg straffa råka altara i Betel. Altarhorna blir hogne av og fell til jorda.
15Då knuser eg både vinterhus og sommarhus. Elfenbeinshus skal gå til grunne og store bygningar siga i røys, seier HERREN.