1 John 3— NO2011NN

¹Sjå kor stor kjærleik Far har synt oss: Vi får kallast Guds born — ja, vi er det! Verda kjenner oss ikkje, fordi ho ikkje kjenner han.

²Mine kjære, no er vi Guds born, og det er enno ikkje openberra kva vi skal bli. Vi veit at når han openberrar seg, skal vi bli like han, for vi skal sjå han som han er.

³Kvar den som har dette håpet til han, reinsar seg, slik Kristus er rein.

⁴Kvar den som gjer synd, gjer opprør mot lova, ja, synd er opprør mot lova.

⁵Og de veit at han openberra seg for å bera bort syndene våre, og i han finst det inga synd.

⁶Den som blir verande i han, syndar ikkje. Den som syndar, har ikkje sett han og ikkje kjent han.

⁷Mine born, lat ingen føra dykk vill! Den som gjer det som er rett, er rettferdig, slik Kristus er rettferdig.

⁸Den som gjer synd, er av djevelen, for djevelen har synda frå opphavet. Og det var for å gjera ende på djevelens verk at Guds Son openberra seg.

⁹Den som er fødd av Gud, gjer ikkje synd. For det Gud har sådd, blir verande i han. Han kan ikkje synda, for han er fødd av Gud.

¹⁰Slik viser det seg kven som er Guds born, og kven som er djevelens born: Den som ikkje gjer det som er rett, og ikkje elskar bror sin, er ikkje av Gud.

¹¹For dette er den bodskapen de har høyrt frå første stund: Vi skal elska kvarandre.

¹²Vi må ikkje vera som Kain, som var av den vonde og drap bror sin. Og kvifor drap han broren? Fordi hans eigne gjerningar var vonde, men dei bror hans gjorde, var rettferdige.

¹³De må ikkje undra dykk, sysken, om verda hatar dykk.

¹⁴Vi veit at vi har gått over frå døden til livet, for vi elskar syskena våre. Den som ikkje elskar, er og blir i døden.

¹⁵Den som hatar bror sin, er ein mordar, og de veit at ingen mordar har evig liv i seg.

¹⁶Kva kjærleik er, har vi lært av at Jesus gav livet sitt for oss. Så skyldar òg vi å gje livet for syskena våre.

¹⁷Men den som har meir enn nok å leva av, og likevel lèt att hjartet sitt når han ser bror sin lida naud, korleis kan han ha Guds kjærleik i seg?

¹⁸Mine born, lat oss elska, ikkje med tomme ord, men i gjerning og sanning!

¹⁹Slik skal vi vita at vi er av sanninga, og så skal vi roa vårt hjarte for hans andlet.

²⁰For om hjartet vårt fordømmer oss, er Gud større enn hjartet og veit alt.

²¹Mine kjære, dersom hjartet vårt ikkje fordømmer oss, har vi frimod for Gud.

²²Og det vi bed om, skal vi få av han, for vi held hans bod og gjer det som er godt i hans auge.

²³Og dette er hans bod: Vi skal tru på namnet åt hans Son, Jesus Kristus, og elska kvarandre, slik han baud oss.

²⁴Den som held hans bod, blir verande i Gud og Gud i han. Og at han er i oss, det veit vi fordi han har gjeve oss sin Ande.