1Ein salme. Ein song til tempelvigsla. Av David.
2Eg lovar og prisar deg, Herre; for du drog meg opp or djupet, du lét ikkje mine fiendar ¬triumfera over meg.
3Herre, min Gud, eg ropa til deg, og du lækte meg.
4Herre, frå dødsriket ¬førte du meg opp, du gav meg liv ¬og berga meg frå grava.
5Spel for Herren, de hans trugne, og lovsyng hans heilage namn!
6Ein augneblink ¬varer hans vreide, hans nåde varer livet ut. Om kvelden kjem gråt ¬som gjest, om morgonen er det gledesong.
7Eg kjende meg trygg og tenkte: «Aldri i æve skal eg rikkast!»
8Herre, i din nåde sette du meg på fast fjell; men så løynde du ditt åsyn, og eg vart gripen av redsle.
9Då ropa eg til deg, Herre, inderleg bad eg til min Gud:
10«Kva gagnar det at eg må døy, at eg må gå i grav? Kan vel støvet prisa deg, kan det forkynna din truskap?
11Høyr meg, Herre, ¬og ver meg nådig! Herre, kom meg til hjelp!
12Du vende mi sorg ¬og mi klage til dans; du løyste min syrgjebunad og lét meg bera gledeskrud.
13Difor vil eg av heile mi sjel syngja om deg og aldri teia. Eg takkar deg evig, ¬Herre, min Gud.