1Ved Babels elvar, ¬der sat vi og gret når vi kom Sion i hug.
2På piletrea der i landet lét vi våre harper hanga.
3Der bad dei oss syngja, dei som heldt oss fanga; dei som plaga oss, ¬kravde glede: «Syng for oss av ¬Sions songar!»
4Korleis kan vi syngja ¬Herrens song på framand jord?
5Nei, gløymer eg deg, ¬Jerusalem, så lat mi høgre hand ¬verta gløymd!
6Lat tunga hanga fast ved ganen om eg ikkje minnest deg, om eg ikkje set Jerusalem høgare enn mi største glede!
7Herre, kom Jerusalems dag ¬i hug, og Edoms søner som sa: ¬«Riv ned! Ja, riv ned til grunnen!»
8Babels dotter, du som er herja, sæl er den som gjev deg att for det du har gjort mot oss!
9Sæl er den ¬som tek dine småborn og knuser dei mot berget!