1Då tok Bildad frå Sjuah til ords og sa:
2Kor lenge vil de velja ¬så varsame ord? Tenk dykk om, ¬så skal vi talast ved!
3Kvifor skal vi reknast som fe? Trur de at vi er ureine?
4Du som riv deg sund i vreide, skal jorda øydast for di skuld og fjellet flyttast frå sin stad?
5Ljoset sloknar for den gudlause, det logar ingen eld på hans åre.
6Ljoset i teltet hans går ut, og lampa sloknar for han.
7Hans sterke steg vert hindra, han fell for sin eigen plan.
8Hans føter vert fanga i garnet, og han går i nettet.
9Snara grip han om hælen, rennelykkja held han fast.
10Garnet han går i, ¬er løynt på jorda, snara ligg på hans veg.
11Redsler skræmer på alle kantar, dei jagar han ¬kvar han set sin fot.
12Ulukka hungrar etter han, undergang står ferdig ¬attmed han.
13Hans hud tærest bort ¬stykke for stykke, ein drepande sjukdom ¬et hans lemer.
14Han vert riven ut or ¬sitt trygge telt; du fører han bort ¬til redselskongen.
15Andre kan bu ¬i det teltet han åtte, svovel vert strøytt ¬på hans bustad.
16Nede i jorda turkar hans røter, og ovantil visnar hans greiner.
17Hans minne kjem bort ¬frå landet, ingen nemner hans namn ¬på gata.
18Dei støyter han frå ljoset ¬og ut i mørkret, dei jagar han ut or verda.
19Han har ikkje born, ingen etterkomar i sitt folk; der han budde, ¬slapp ingen unna.
20Dei støkk til i vest ¬når dei ser hans lagnad, og i aust vert dei gripne ¬av redsle.
21Ja, så går det ¬med nidings bustad, med heimen til den ¬som ikkje kjenner Gud.