1Filistarane tok Guds kista og førde henne frå Eben-Eser til Asdod.
2Der tok filistarane og bar Guds kista inn i Dagons hus og sette henne jamsides med Dagon.
3Tidleg andre dagen fekk Asdod-buane sjå at Dagon låg å gruve på golvet framanfor Herrens kista. Dei tok han og sette han på staden sin att.
4Tidleg morgonen etter kom dei att og fann Dagon liggjande å gruve på golvet framanfor Herrens kista, og hovudet hans og båe hendene låg avhogne på dørstokken; berre bulen var att av Dagon.
5Difor er det Dagons-prestane og alle andre som gjeng inn i Dagons hus i Asdod, aldri stig på Dagons dørstokk; so er det endå i dag.
6Herrens hand låg tungt på Asdod-folket; han tynte dei og søkte dei med svullsott, både i sjølve Asdod og i bygdene rundt ikring.
7Då Asdod-mennene såg korleis det gjekk, sa dei: Kista åt Israels Gud skal ikkje vera hjå oss lenger; for handi hans råmar oss hardt, både oss og Dagon, guden vår.
8So sende dei bod ikring og stemnde til seg alle filistarhovdingane og spurde: Kva skal me gjera med kista åt Israels Gud? Dei svar: Ho lyt flytjast til Gat. So flutte dei henne dit.
9Men då dei vel hadde flutt henne, råma Herrens hand byen og valda ei ovstor redsla; han søkte folket i byen med sott, so det braut ut svullar både på små og store.
10Då sende dei Guds kista til Ekron; men då ho kom dit, skreik Ekron-buane yver seg og sa: No hev dei flutt kista åt Israels Gud hit til meg og vil drepa meg og folket mitt.
11So sende dei bod ikring og stemnde i hop alle filistarhovdingane og sa: Send kista åt Israels Gud burt, og lat henne koma attende på rette staden sin! Elles kjem ho til å drepa meg og folket mitt. For det var komi ei dauderedsla yver heile byen; Herrens hand låg ovtung på han.
12Dei mennene som ikkje døydde, vart ille plaga av svullar, og naudropet frå byen steig upp til himmelen.