1Ќе Те славам, Господи, со целото свое срце; ќе ги раскажувам сите Твои чудесни дела!
2Ќе се радувам и ќе се веселам во Тебе, ќе Му пеам на Твоето Име, Сèвишни!
3Моите непријатели се вратија назад, паднаа и загинаа пред Твоето лице.
4Зашто Ти ги заштити моето право и моето дело, Ти седна на престолот и пресуди праведно:
5ги изобличи народите, ги истреби нечесните, им го избриша името, за вечни векови.
6Непријателите исчезнаа - запустени засекогаш; Ти им ги разурна градовите - и споменот им го снема.
7Но Господ царува секогаш, го подготви Својот престол за судење.
8И ќе му суди на целиот свет со правда, ќе ги осуди народите справедливо.
9Господ е засолниште на угнетуваните, тврдина на спасението во тешки денови.
10Во Тебе се надеваат оние, кои го знаат Твоето Име, зашто не ги оставаш оние, кои Те барат Господи!
11Пејте Му на Господа, Кој живее на Сион, разгласете ги Неговите дела меѓу народите;
12зашто си спомнува за нив како одмаздникот за крв, и не го заборава викањето на бедните.
13Смилуј ми се Господи: погледај на моето страдање од моите непријатели; Ти, Кој ме избавуваш од вратите на смртта;
14за да ги навестувам сите Твои пофалби во вратите на Сионовата ќерка, за да се радувам поради Твојата спасителна помош.
15Народите паднаа во јамата, што сами ја ископаа; стапицата што ја ставија тајно, ја фати нивната нога.
16Го познаа Господа - Тој судеше; грешникот се заплетка во сопствените дела.
17Безбожниците ќе се вратат во подземјето, сите народи што Го забораваат Бога.
18Зашто бедниот нема да биде заборавен засекогаш; ниту ќе биде изгубена засекогаш надежта на оние во неволја.
19Стани, Господи, за да не се засили човекот; народите нека бидат осудени пред Тебе!
20Господи, пушти страв на нив, нека познаат народите дека се луѓе.