1Послушај ми ја Боже, молитвата, не криј се од мојата молитва:
2Внимавај на мене и услиши ме! Се измачувам во својата тешкотија,
3ме збуни викотницата на непријателите и грешничкото угнетување. Се нафрлија врз мене со беззаконие, бесно ме гонат.
4Срцето ми трепери и смртен страв ме опфати.
5Страв и трепет дојдоа на мене и ужас ме обзеде.
6Извикав: „О да имав крилја гулабови, ќе одлетав и ќе се одморев!
7Ете, би летал далеку, далеку, ќе се настанев во пустината;
8бргу ќе побарав засолниште од бесна бура и од виорот.”
9Збуни ги, Господи, изметкај им ги јазиците, зашто гледам насилство и препирка во градот:
10Дење и ноќе кружат по ѕидиштата, беззаконија и неволји има во него.
11Среде него: заседа, неправдата и подлоста не заминуваат од неговите улици.
12Ако ме укореше непријателот, тоа би го претрпел; да се кренеше против мене оној, што ме мрази, би се скрил пред него.
13Но, тоа беше ти, ти еднаков со мене, мој пријател, мој довереник,
14со кого другарував слатко и одевме сложно во Божјиот дом.
15Смртта нека ги најде одненадеж, нека слезат живи во Подземјето, зашто пакоста им е во живеалиштето и во срцето.
16А јас ќе Го повикам Бога и Господ ќе ме спаси.
17Навечер, наутро и на пладне ќе плачам тажно, и Тој ќе го чуе мојот глас.
18Ќе ми даде мир од оние што ме гонат: зашто се мнозина против мене.
19Бог ќе чуе и ќе ги понизи, Оној, Кој царува од векови, зашто не се поправаат, не се бојат од Бога.
20Креваат раце на пријателите, го нарушуваат својот завет.
21Устата им е помека од маст, а срцето за војна спремно; зборовите понежни од масло, а тие се извлечени мечеви.
22Довери Му ја на Господа сета своја грижа и Тој ќе те поткрепи: не ќе остави никогаш да се сопне праведникот.
23А нив, Боже, фрли ги во гробната јама! Крвопијците и измамниците не ќе доживеат половина од дните! А јас се надевам на Тебе!