Song of Solomon 6— 2006

¹Хорот: Каде отиде твојот возљубен, о, најубава меѓу жените? Каде отиде твојот возљубен? Ние ќе го побараме со тебе.

²Возљубената: Мојот возљубен отиде во градината своја, во ароматните цветници, за да пасе во градината и да бере кринови.

³Јас му припаѓам на мојот воз­љубен, а мојот возљубен мене; тој пасе меѓу криновите.

⁴Возљубениот: Убава си, мила моја, како Тирца, привлечна како Еруса­лим, страшна како војска со знамиња.

⁵Тргни ги очите од мене, зашто ме збунуваат. Косата ти е како стадо кози, кога слегуваат од Галаад;

⁶забите ти се како стадо овци, кога излегуваат од капење, од кои секоја е со по две јагниња, и јалова меѓу нив нема,

⁷твоите образи под превезот твој се како две половинки од калинка.

⁸Има шеесет царици, осумдесет наложници и безброј девојки,

⁹но единствена е таа, гулабицата мо­ја, совршената моја; единствена е таа на мајка си, избрана кај родител­ката своја. Ја видоа девојките, и ја возвеличија, ја видоа цариците и наложниците, и ја пофалија.

¹⁰Хорот: „Која е таа, што болска како зора, убава како месечина, светла како сонце, страшна како војска со знамиња?“

¹¹Слегов во ореовата градина да погледнам зелена долина, да видам дали се развила лозата, дали процутеле калинките.

¹²Веќе не се препознавам самата себеси; по тебе памет губам, јас, девојката од благороден сој.