Romans 8— 2006

¹И сега нема никакво осудување за оние кои се во Исус Христос.

²Зашто законот на Духот, кој дава живот во Христос Исус, ме ослободи од законот на гревот и на смртта.

³Она, што законот не можеше да го направи, бидејќи беше ослабен поради телото, го изврши Бог, испраќајќи Го Синот Свој во тело, подобно на телото на гревот, и како жртва за гревот, Тој го осуди гревот во телото,

⁴за да се исполни заповедта на За­ко­нот во нас, кои живееме не по телото, туку по Духот.

⁵Зашто оние кои живеат по тело, копнеат за телесното, а кои живеат по Дух — за духовното.

⁶Копнежот на телото е смрт, а коп­не­жот на духот — живот и мир.

⁷Зашто копнежот на телото е не­при­ја­телство против Бога, тој не му се под­редува на законот Божји затоа што не може.

⁸А оние, кои живеат по телото, не можат да Му се допаднат на Бога.

⁹Вие живеете не по тело, туку по Дух, само тогаш ако Духот Божји жи­вее во вас. Ако, пак, некој нема Дух Христов, тој не е Негов.

¹⁰Ако, пак, Христос е во вас, телото е мртво за грев, а духот живее поради праведноста.

¹¹Но ако Духот на Оној Кој Го вос­кресна Исус од мртвите живее во вас, то­гаш Оној Кој Го воскресна Христос од мртвите, ќе ги оживотвори и вашите смртни тела преку Својот Дух, Кој жи­вее во вас.

¹²И затоа, браќа, ние не сме му дол­жници на телото за да живееме по телото;

¹³бидејќи, ако живеете по телото, ќе умрете; но, ако преку Духот ги умртвувате делата на телото, ќе бидете живи.

¹⁴Сите оние што се управуваат по Ду­хот Божји, се синови Божји;

¹⁵зашто вие не примивте дух на ропство, за да бидете во страв, туку Го при­мивте Духот на посинувањето, преку Кого велиме: „Ава, Оче!“

¹⁶Самиот Дух му сведочи на нашиот дух дека ние сме чеда Божји.

¹⁷А ако сме, пак, чеда, ние сме и нас­ледници: наследници на Бога и со­на­следници Христови, но само ако со Не­го страдаме, та со Него и да се прославиме.

¹⁸Зашто мислам дека страдањата на сегашното време не се ништо спрема славата која треба да се открие кон нас.

¹⁹И секое создание со нетрпение го очекува откривањето на синовите Бож­ји,

²⁰зашто и созданието не ѝ се покори на суетата доброволно, туку по волјата на Оној Кој го покори, а со надеж,

²¹дека и самото создание ќе се ослободи од ропството на распадливоста при славното ослободување на чедата Божји.

²²Зашто знаеме дека целото создание заедно со нас стенка како во породилни болки.

²³И не само тоа, туку и ние самите, кои ги имаме првините на Духот, воз­див­нуваме во себе, очекувајќи посинување и откупување на нашето тело.

²⁴Зашто со таа надеж бевме спасени. А надежта што се гледа не е вистинска надеж. Зашто, кој би се надевал во тоа што го гледа?

²⁵Кога се надеваме, пак, на она што не го гледаме, со трпение го очекуваме.

²⁶Исто така и Духот нѐ поткрепува во нашата немоќ; бидејќи ние не знаеме како треба да се молиме. Па сепак, Ду­хот Сам посредува за нас со не­ис­ка­жливо воздивнување.

²⁷А Оној Кој ги истражувал срцата, знае каква е мислата на Духот, бидејќи Тој по волјата на Бога посредува за све­тиите.

²⁸А знаеме дека на оние што Го љу­бат Бога и се повикани по Негова волја, сѐ им содејствува за добро;

²⁹зашто оние, кои однапред ги позна, нив и ги предопредели да бидат сооб­разни со ликот на Неговиот Син, та Тој да биде првороден меѓу многуте браќа.

³⁰А оние што ги предопредели, тие и ги повика, и кои ги повика, тие и ги оп­равда; кои ги оправда, тие и ги прос­ла­ви.

³¹Што да речеме, пак, на ова? Ако е Бог со нас, кој ќе е против нас?

³²Оној, Кој не Го поштеди ни Својот сопствен Син, туку Го предаде за нас сите, зарем нема да ни подари со Него сѐ?

³³Кој ќе ги обвини избраниците Божји? Бог е Тој Кој ги оправдува!

³⁴Кој е тој што ќе суди? Христос Исус, Кој умре, но уште и воскресна, Кој е од десната страна на Бога и се зас­тапува за нас!

³⁵Кој ќе нѐ одвои од љубовта кон Христос? Дали неволјата? Или маката? Или прогонот? Или гладот? Или голо­тијата? Или погибелта? Или мечот?

³⁶Како што е напишано: „Заради Те­бе секогаш нѐ убиваат; нѐ сметаат како овци за клање.“

³⁷Но во сето тоа стануваме повеќе од победници преку Оној Кој нѐ возљуби.

³⁸Зашто сигурно знам дека ни смртта, ни животот, ни ангелите, ни влас­ти­те, ни сегашноста, ни иднината,

³⁹ни височината, ни длабочината, ни­ту, пак, кое било друго создание нема да може да нѐ оддели од љубовта Божја во Христос Исус, нашиот Господ.