Romans 1— 2006

¹Павле, слуга на Исус Христос, повикан за апостол, издвоен за Еван­гелието Божјо,

²кое Бог однапред го беше ветил пре­ку пророците, во Светите Писма,

³за Својот Син, по тело роден од се­мето Давидово,

⁴одреден како Син Божји во силата, по Духот на светоста, преку воскресението од мртвите, Исус Христос, наши­от Господ.

⁵Преку Него добивме благодат и апостолство за да ги приведеме на пос­лушност кон верата меѓу сите народи во Негово име,

⁶меѓу кои сте и вие, повиканите од Исус Христос.

⁷До сите вас во Рим, возљубени од Бога и повикани да бидете свети: благодат и мир од Бог Отецот наш и Господ Исус Христос.

⁸Пред сѐ, Му благодарам на Мојот Бог, преку Исус Христос, за сите вас, зашто за вашата вера се разгласува по целиот свет;

⁹Бог, Кому Му служам со својот дух, преку Евангелието на Неговиот Син, сведок ми е дека постојано си спомнувам за вас

¹⁰секогаш кога во молитвите свои се молам, та со Божја волја некако да ми се даде да дојдам кај вас.

¹¹Зашто копнеам да ве видам, па да ви предадам некој духовен дар за да ста­не­те поцврсти,

¹²односно, взаемно да си помогнеме преку заедничката вера — вашата и мојата.

¹³Би сакал да знаете, браќа, дека мно­гупати бев на мисла да дојдам кај вас, да имам некаков плод и меѓу вас, како и меѓу другите народи, но сѐ досега бев попречуван.

¹⁴Должник сум кон Елините и варва­рите, кон мудрите и кон неразумните.

¹⁵Затоа, што се однесува до мене, под­готвен сум и вам во Рим да ви го проповедам Евангелието.

¹⁶Зашто јас не се срамам од Еван­ге­лието на Христос, бидејќи тоа е сила Божја која го спасува секого што верува, прво Јудеец, а потоа и Елин.

¹⁷Бидејќи во него се открива правдата Божја, од верата и во верата, како што е напишано: „Праведникот преку верата ќе живее.“

¹⁸Зашто гневот Божји се открива од небото против секоја безбожност и не­правда на луѓето кои вистината ја спре­чуваат со неправда.

¹⁹Па така, она, кое може да се знае за Бога, ним им е откриено, бидејќи Бог тоа им го открил.

²⁰И навистина, она што е во Него не­видливо, односно вечната Негова сила и Божественост, согледливи се уште од создавањето на светот, гледано според Неговите дела, па така тие немаат из­го­вор.

²¹Зашто, кога Го познаа Бога, тие не Го прославија како Бог, ниту пак, Му благодарија, туку се заблудија во своите помисли, и нивното неразумно срце им се помрачи;

²²тврдејќи дека се мудри, тие обезумија,

²³и славата на непропадливиот Бог ја заменија со лик на смртен човек, на птици, на четириножни животни и на лазачи.

²⁴Затоа и Бог, според желбите на ср­цата нивни, ги предаде на нечистота, па сами да си ги обесчестуваат своите те­ла.

²⁵Тие ја заменија вистината Божја со лага и му се поклонија и му служеа на создаденото повеќе отколку на Соз­да­те­лот, Кој е благословен во вечни векови. Амин!

²⁶Затоа Бог ги предаде на срамни страсти: жените нивни природните по­треби ги заменија со противприродни.

²⁷И мажите исто така, напуштајќи го природното општење со женскиот пол, се распалија со желби еден кон друг, и вршеа срамни работи мажи со мажи, добивајќи ја заслужената отплата за својата изопаченост.

²⁸И бидејќи не се обидоа да Го задржат Бога во разумот свој, затоа Бог ги предаде на нивниот изопачен ум — да го прават она што не прилега,

²⁹исполнети со секаква неправда, лу­кавство, алчност, злоба; полни со за­вист, убиства, кавги, измами, злонамерност;

³⁰озборувачи, клеветници, богомрасци, насилници, фалбаџии, горделивци, измислувачи на зло, непослушни кон родителите,

³¹неразумни, неверни, недружељуби­ви, непомирливи, немилостиви.

³²Тие, иако ја познаваат праведната одредба Божја дека оние, што вршат такви дела, заслужуваат смрт, сепак не само што ги вршат, туку се благона­кло­нети и кон оние што ги вршат.