Psalms 55— 2006

¹Чуј ја Боже, молитвата моја и не криј се од моето молење;

²погледај ме и услиши ме. Нажален сум во тагата моја

³и збунет сум од гласот на непријателите, од притисокот на грешници­те, зашто вршат врз мене беззаконие и со гнев разгоруваат непријателство против мене.

⁴Срцето мое затрепери во мене, и смртен страв ме спопадна;

⁵страв и трепет ме сполетаа, и стра­вотии ме обзедоа.

⁶И јас реков: „Кој ќе ми даде крилја гулабови, па да одлетам и да се успокојам;

⁷далеку би отишол и би се сместил во пустината;

⁸би побрзал да си најдам засолниште од бурата и виорот.

⁹Смути ги, Господи, и раздели ги нив­ните јазици, зашто видов насилство и расправии во градот.“

¹⁰Дење и ноќе обиколуваат покрај ѕи­довите негови; и во него беззаконие, ма­ка и неправда има;

¹¹а не недостасува ни измама и лукав­ство по улиците негови.

¹²Да ме беше навредил непријателот мој, тоа би го поднел, и завид­ливецот мој да се беше покажал силен, јас ќе се сокриев;

¹³но тоа беше ти, човеку, кој си како јас, другар мој и пријател мој,

¹⁴со кого радосно се дружев и сме оделе заедно во Божјиот дом!

¹⁵Смртта нека дојде на нив; да слезат живи во пеколот, зашто пакост има среде нив, во живеалиштата нивни.

¹⁶Јас, пак, Бога ќе Го повикам, и Господ ќе ме слушне.

¹⁷Навечер и наутро, и напладне ќе молам и ќе викам, и Тој ќе го чуе гласот мој,

¹⁸ќе ја избави во мир душата моја од оние, кои ми се приближуваат, зашто многу ги има што се против мене,

¹⁹Бог ќе ме чуе и ќе ги понизи; Оној, Кој вечно царува, зашто во нив нема промена; тие не се плашат од Бога.

²⁰Ги креваат рацете свои против оние, со кои живееја во мир, го нару­шија Неговиот завет.

²¹Говорот им е мек како кајмак, а во срцето им е непријателство; зборовите им се како масло, но тие се стрели.

²²Пренеси ја на Господ маката своја, и Тој ќе те поткрепи. Тој нема да до­з­воли праведниот човек да пострада.

²³Ти, Боже, ќе ги фрлиш во погибелна јама; крвниците и измамниците нема да поживеат ни половина од деновите свои. Јас, пак, во Тебе се надевам!