Psalms 146— 2006

¹Фали Го, душо моја, Господа!

²Ќе Го фалам Господа додека сум жив; ќе Му пеам на мојот Бог додека постојам.

³Не надевајте се во кнезовите и во си­новите човечки, во нив нема спасение.

⁴Излегува духот негов и тој се враќа во земјата: во тој ден исчезнуваат сите негови планови.

⁵Блажен е оној, кому му е помош­ник Јакововиот Бог и чија надеж е во Гос­под, неговиот Бог,

⁶Кој ги создаде небото и Земјата, мо­рето и сѐ што е во нив, Кој вечно ја пази вистината,

⁷Кој извршува правда за угнетените, им дава леб на гладните; Господ крши окови на затворени.

⁸Господ им ги отвора очите на сле­пите, Господ ги исправа подгрбавените, Господ ги сака праведните.

⁹Господ ги пази придојдените, ги под­држува сираците и вдовиците, а патот на нечестивите го разурнува.

¹⁰Господ ќе царува вечно; твојот Бог, Сионе, е од род в род.